Γιατι γραφω????????????

Παει και ο kostiskaka, μπηκε φανταρος...ετσι μου φαινεται δηλαδη. Εγω Αντικυρα και πιωμα καταστροφη...τιναγμα καρεκλες σε λιμανια κ περασμενα μεγαλεια που περιμενουν να ερθουν ακομα μεγαλυτερες αριστοκρατειες. Αυτα χωρις δηθενισμους βεβαια...ΠωΤιΝα?

Arctic Monkeys - 'Fluorescent Adolescent'

Απλα τα πιο μπροστα τυπακια που περασαν....τιποτε αλλο........xxx

T E Λ Ο Σ

Λοιπον.Περα απο τη πλακα.Ειπαμε να μη γινουμε εξτρεμιστες και ψευτο-αντιδραστικοι, αλλα οι συνθηκες μας σπρωχνουν στο να γινομαστε ακριβως αυτα...Αφου καηκαν 150.000 στρεματα μεχρι τωρα (Δευτερα 24 Αυγουστου πρωι), ζηταμε να :

1.Παραιτηθουν ολοι οσοι ειχαν εστω και ενα μεριδιο ευθυνης στη προληψη και στην υποτιμηση της καταστασης (μιας και δε βαλαμε μυαλο μετα το 2007).

2.Ο βρωμο-πρωθυπουργος να παει για κανα κοψιδι και να αφησει ολα τα αλλα αρχιδιλικια (δηλαδη διακυβερνηση κρατους=αρχιδιλικι).

3.Οτι καηκε να ανακυρηχθει εθνικος δρυμος, χωρις καμια εξαιρεση.

4.Να γινει εξονυχιστικος ελεγχος στα κλιμακια των οικοδομικων συνεταιρισμων που διεκδικουν στρεμματα στις πληγεισες περιοχες.Το ιδιο να γινει και για την εκκλησια.

Βρωμιαρηδες πουσταραδες....

Πάμε για μπανάκι?

Σας ξεχασa τοσο καιρο, αλλα τωρα videaki...

Prison Break ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑΣ parody

Μετα την δευτερη αποδραση μεσα σε 3 χρονια με ελικοπτερο αξιζει να του δωσουμε τα συγχαρητηρια μας...Απο τη νεα χρονια θα προσληφθει ως εκπαιδευτης για τους ειδικους φρουρους, για την αντιμετωπιση παρομοιων περιστατικων (π.χ. αποδρασεις με ταχυπλοα, χοβερκραφτ, αλεξιπτωτα, καταπελτες κ.λ.π.)....ΕΥΓΕ και ευχαριστουμε για την πανεμορφη Κυριακη που μας χαρισες.....

Kουγιας

Παρεξηγηση και αποκλινουσα συμπεριφορα ειναι οι λεξεις κλειδια σημερα...Παρεξηγηση θα το πεις ρε πουστη αμα σε λιτζαρουμε σε καμια γωνια?Οχι αιμα δε θα δεις στη μουρη σου,κονιορτο δε θα μεινει,γαμω τον εξοστρακισμο σου.Θα παρακαλας να σε βαραγε η γυναικα σου με γυναικεια εσωρουχα στο δρομο,κωλοαδερφη...Βγες εξω κ δε θα μεινει τπτ...ουτε το liver σου,οπως λεμε εδω στα συνοικεσια μεταξυ μας...

Εξαρχεια

Με ποιο δικαιωμα τραβας πιστολι?Γαμω το ξεσταυρι σου καριολη...Λαικη εξεγερση,με μια τιποτενια κυβερνηση.Αυριο στη κηδεια.Ολοι.Κατεβαστε τους ολους.Ευθυνη στη κυβερνηση μονο.1993 γεννημενος.Σου πεταγε πετρες κωλοδειλε,παλιοκοτα,μουνοπανο της εξουσιας?Ειναι η λεγομενη δημοκρατια που ζουμε και τη προστατευουμε κιολας.Τερμα οι ταυτοτητες και η οπλοφορια σε ολους οπως ειπε και το κολληταρι,billythekid.Μια αντεγραμενη συμβουλη απο μενα....ΠΑΧΥΔΕΡΜΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΑΙ.......δειτε και το βιντεο στο οποιο κωλομπατσος ενιωσε απειλουμενος και επερεπε για τη ζωη του να δρασει....

http://piazzadelpopolo.blogspot.com/2008/12/blog-post_3548.html

Η ιστορια του Granma

The yacht was purchased on 10 October 1956 for the amount of MX$50,000 (US$15,000) from the U.S.-based Schuylkill Products Company, Inc. by a Mexican citizen said to be Mexico City gun dealer Antonio "The Friend" del Conde secretly representing Fidel Castro. Castro's 26th of July movement had attempted to purchase a Catalina flying boat or a US naval crash boat for the purpose of crossing the Gulf of Mexico to Cuba, but had been thwarted by lack of funds. The money to purchase the Granma had been raised in the U.S. state of Florida by former President of Cuba Carlos Prío Socarrás.

Shortly after midnight on 25 November 1956 in the Mexican port of Tuxpan, Veracruz, the Granma was surreptitiously boarded by 82 members of the 26th of July movement including their leader, Fidel Castro, his brother, Raúl Castro, Che Guevara and Camilo Cienfuegos. The group who later came to be known collectively as los expedicionarios del yate Granma set out from Tuxpan at 1 a.m. and, after a series of vicissitudes and misadventures, including the near foundering of their heavily overladen and leaking craft, disembarked on the shores of what is now Granma Province on 2 December. The Granma was piloted by Norberto Collado Abreu, a Cuban Navy veteran and ally of Castro. The location was chosen to emulate the voyage of national hero José Martí, who had landed in the same region 61 years earlier during the wars of independence from Spanish colonial rule.

After the revolution

Soon after the revolutionary forces triumphed on 1 January 1959, the cabin cruiser was transferred to Havana Bay. Norberto Collado Abreu, who had served as main helmsman for the 1956 voyage, was given the responsibility of guarding and preserving the yacht.

Since 1976, the yacht has been on permanent display in a glass enclosure at the Granma Memorial adjacent to the Museum of the Revolution in Havana. A portion of old Oriente Province, where the expedition made landfall, was renamed Granma Province in honor of the vessel and the Landing of the Granma National Park established at the location (Playa Las Coloradas) has been declared a World Heritage Site by UNESCO. Every year on 25 November a group of Cuban youths sets out from Tuxpan aboard a replica of the Granma to re-trace hour by hour the voyage of the original Granma to its landing spot at Playa Las Coloradas a week later.

The date 2 December is celebrated as the "Day of the Cuban Armed Forces",and the replica has also been paraded at state functions to commemorate the original voyage.In further tribute, the official newspaper of the Central Committee of the Cuban Communist Party has been called Granma. The name of this vessel became an icon for Cuban communism. Although the name is sometimes described as having been misspelt, the Shorter Oxford English Dictionary lists granma as a variant of grandma. Not every Cuban realizes that the name would translate as abuela, although all can name the "mothership" of the revolution.

Jimmys Πανουσης

Σημερα ηταν μια καλη ευκαιρια να σας δωσω να ακουσετε μια εκπομπουλα λογω της εορτης σημερα,μιας και ειναι 17 Νοεμβριου.City FM...12.00-12.30...Υπαρχει και το αρχειο των εκπομπων...Ολα για παρτυ σας....http://www.e-tipos.com/multimedia_popup?id=1841

Δε βλεπω τσοντες (κατα Diesel λεγομενα)

Δε βλεπω τσοντες αλλα στη θεση του πυραυλου βλεπω φυσαρμονικες και καλαμποκια...δειτε και θα καταλαβετε,και ολα αυτα για ενα παρτακι...οτιναναι!!!Γαμω τα ατομακια..

The Collective - Four Seasons

Η πρωτη ταινια απο τους Collective-Four Seasons,απλα δεν περιγραφεται.Οι εικονες διαδεχονται η μια την αλλη και η ομορφια των πλανων 16mm ειναι εκθαμβωτικη...excellent cinematography.

Cellllllllinnnnnnnnnnaaaaaaaaaa

Ενα πολυ καλα siteaki το οποιο εχει να κανει με τη φωτογραφια.Η διεστραμμενη αλλα ομορφη οπτικη της παρανοιας,της φωτογραφου Cellina Von Manstein ειναι δεδομενη...αφου δειτε τις φωτο.Που θα βρουμε αλμπουμ?Ριχνω ενημερωση οταν βρω...

Πανε καλα????

Τim Nolan...Δειτε το και τερμα..................

Fun-Taros

Λοιπον, υπαρχουν φωτο κατεστραμενες αλλα σα κι αυτες,δεν υπαρχουν κυριοι...γιατι απευθυνομαι σε κυριους...χαχαχα...οτιναναι παλι...

To krasaki tou Tsou

Οταν η Ελλαδα συναντιεται με την τρομερη κουλτουρα της ανατολης τοτε εχουμε ενα κραμα απιστευτης δημιουργικοτητας και αναπτυξης...οριστε και απο τα αμπελια της ανατολης βγαινουν καλα κρασια,οχι μονο στην Βουργουνδια....του τσου....!!!

Kαμενο Χαρτι

Οταν πινεις επιτρεπεται να κανεις τα εξης:

1.Να οδηγεις jet ski
2.Να πιλοταρεις πολιτικο αεροσκαφος σε υπερατλαντικο ταξιδι
3.Να διδασκεις νεοελληνικη γλωσσα στη πρωτη δημοτικου
4.Να βαφεις τα καγκελα του μπαλκονιου σου στον ενατο
5.Να κολυμπησεις μεχρι την Αιγινα
6.Να κανεις μαθημα τοξοβολιας

και οπως φαινεται να κατουρας τους μπατσους που σε σταματανε για αλκοτεστ.

ROAM - DownHill Movie

Τελος...

Acropolis 2008

Αυτες ειναι οι εικονες που αποτυπωθηκαν απο το φετινο ακροπολις...Παιρνουμε τα βουνα και χαιρομαστε τη φυση,παραμενοντας ρομαντικοι και νιωθοντας μια δυνατη νοσταλγια για τα περασμενα χρονια.Μηπως απογοητευτηκαμε?Πολυ πιθανο...Θελουμε Παυλιανη,Στιρφακα,Ελατοχωρι,Καρουτες,Ελατεια,Δικαστρο...επιστροφη στα παλια καλα χρονια,στη πραγματικη ομορφια του ραλλυ ακροπολις,οχι Rally of Greece...

OLA EINAI DROMOS - Vietnam

This is Greece....Ηλια ριχτο...

Διασυρμος-Χαρτινο Τσιρκο

Πλεον η κατασταση εχει φτασει στο απαραδεκτο σημειο να ειμαι σε θεση,στις 1.30 μα γραφω για να κραξω.Τι ομως να πρωτοκραξω και σε ποια κατασταση να αντιδρασω...μηπως πρεπει να λεμε δε γαμιεται σε ολα?Να γινουμε φυτα και να τα μασαμε ολα...Το δειχνεσθαι των συμπολιτων μας ειναι ειναι αθλιο και τιποτενιο.Κοκαλινο γυαλι αξιας 567 ευρω,τσαντα αξιας 3456 ευρω,αμαξι smart λαχανι χρωμα (γιατι ειπαμε να ξοδευτουμε,αλλα δεν εχουμε και τοσα...),τζιν χαμηλοκαβαλο για να φαινεται το σωβρακο calvin klein (και οταν λεω χαμηλοκαβαλο εννοω τελος...πουτσα εξω...τοσο) το οποιο εν τελει ειναι υφασμα και οχι ανθρακονημα,αλλα ουτε και πυριμαχο για να εχει 45 ευρω, παπουτσι-γοβα αξιας 473 ευρω............Να συνεχισω?οχι,αστο...Για να φαινομαστε,τπτ αλλο...Ολοι ωραιοι θελουμε να μαστε αλλα ειμαστε για παρτυ μας.Εχω calvin βρακι αλλα το φοραω και οταν ειναι να βαψω τη πιλοτη του σπιτιου μου...καταλαβες?Γαμω τα ΜΜΕ και τις κωλοδιαφημισεις.Προωθουν μια σταση ζωης ψευτικη και μαλακισμενου χαρακτηρα για να επωφελουνται τα λομπυ των εμπορων...Και που ειμαστε ακομα,στην αρχη,εχουν να δουν τα ματια μας πραμα ακομα.Χαρτινο Τσιρκο η κοινωνια οπως λεει και ενα γνωστο ασμα...Καληνυχτα...

Carlos...

Δειτε σας παρακαλω αυτο ενοψει rally acropolis...

Ημερα: 25 Ιουνιου 2005
Τοποθεσια: Παυλιανη
Ωρα: 14.21
Κατασταση: Τρελαααααααα

Ροδες

Απο Βillythekid για τις ροδες (τρελα ειναι,δε λεω τπτ αλλο)...

Αλλοι το ειπαν συνεχεια του low bap, αλλοι τους χαρακτηρισανε ως προδοσία του low bap αλλα εμεις τους γνωρισαμε ως ροδες και τα υπολοιπα ειναι περιττα κοτσομπολια. Τεταρτη μεσημέρι στο μετρο. Με κουστούμι, αγουροξυπνημένος, πας για interview στον Πειραιά. Για μια στιγμη τρως ενα dejavou, σου θυμίζει τα καλοκαιρια που δούλευες στο κεντρο, μα τοτε ηταν αλλιως και τωρα εισαι ενα χρονο γηραιότερος. Ξεκόλλα, συγκεντρώσου. Τι ωρα είναι... 8.30... κυριλε προλαβαίνω. Είμαι παλι πατρίδα, ακομα και αυτη η δυσαρεστη καθημερινότητα του μετρο μου φαίνεται σαν μια ανάμνηση παιδικών χρόνων που έχω την τύχη να ξαναζήσω. Εθνική ‘Αμυνα. Ανετα προλαβαίνω, θα προλάβω και εναν καφε πριν παω. Τι ωραιο εκεινο το καλοκαίρι, να ξερεις οτι δουλεύεις για 3 μήνες και οτι σε περιμενουν διακοπές μετά, ενω τωρα τι παω να κανω... Ο Κλιντ. Δε παιζει, στο διπλανο βαγονι. Και μολις ελεγα να βαλω Ροδες στο mp3. Χα, λίγδα κοντό μαλλι, εφημεριδούλα, φουτεράκι. Να του μιλήσω, και τι να του πώ. Μαλακιες θα λεμε τωρα. Ε τον Κλιντ! Βγαζεις ακουστικα και ακους. Διπλα του μια παρεα. Κατι σχολιαζουνε για τα αποτελέσματα του show you think you can dance και κατι αρχιδια. Εχει στήσει αυτι και ακούει. Τι αστειο σκηνικο. Αμα σε ηξερε αυτη η γκόμενα πραγματικα θα εσκαγε. Θα καταλάβαινε την ματαιότητα της υπαρξης της, ποσο ανούσια και χωρις σκοπό είναι η ζωή της και θα έπεφτε στις ράγες και το τρένο θα ησύχαζε και εσυ θα συνέχιζες να διαβάζεις την εφημερίδα σου . Και όμως αυτος εχει στήσει αυτι και ακούει σχεδόν με βουδιστική συγκέντρωση και αφοσίωση. Κι όμως κοπελιά αν ηξερες ποιος στέκεται δίπλα σου εκείνη τη στιγμή στο μετρό... δε θα μίλαγες ετσι, θα πρόσεχες τις λέξεις σου. Θα καταλάβαινες οτι η απάντηση στα περισσοτερα πραγματα ειναι η σιωπή. Θα ήξερες οτι το παιδι δίπλα σου που ακουει με τόση αφοσίωση είναι ο εμπνευστής ενός μουσικού κινήματος που για πολλους εγινε και τρόπος ζωής...ειναι ενας συγχονος ποιητης και μουσικος που κατάφερε να παντρεψει τη hip hop με την ελληνικη μουσικη και να μας μαθει οτι οποιος και αν ειναι ο τρόπος μιξης της μουσικης... του ηλεκτρονικου, του δημοτικου, του ρεμπετικου η του τζαμικανου τρόπου, ειναι ο δρόμος καθε ανθρώπου... και εχει ρόδες και κυλάει.

Η μουσική των 22 με 25. Η μοναδική μουσική που ακούγεται αυτη τη στιγμή στην Ελλάδα, χωρίς να θέλω να γίνω υπερβολικός, αλλα είμαι, και χωρίς πρόθεση να προσβάλλω,αλλα οι μουσικές των άλλων προσβάλλουν τα αύτιά μου. Είναι μουσική για πρωινό που είσαι κομμάτια και σηκώνεσαι παλι αργα, πρησμένα μάτια. Είσαι 22-3-4 και στα ρχίδια σου και ολη μέρα σκέφτεσαι λόγια που δε θυμάσαι το πρωι. Ακους Ροδες γιατι εισαι μαγκάκος και σου παει και ωραίο παιδι, τα δοκίμασες όλα... γήπεδο και ΚΝΕ και αναρχία και τα παρατάς νωρίς γιατι μπορεις και χωρίς. Δεν έχεις facebook και διαδυκτιακούς φίλους, έχεις 3 φίλους ολους και όλους, μα πραγματικού, και αυτούς πολλες φορές μόνο εξ αποστάσεως, αλλα σου κρατάνε παρέα ακόμα και όταν δεν είναι εκεί. Είναι και μουσική για βράδυ, με Πεντελική θέα και μπύροσυζήτηση για τα ταξίδια που θα κάνουμε, τα οποια είναι πάντα και τα καλύτερα γιατι μπορείς να πας παντού με τη σκέψη και την Αθηναικό θέαμα στα πόδια σου. Επίσης ακούγεται δίπλα στη θάλασσα εκει που οι Αφροδίτες λαξεύονται απο τον αφρό μέρες και νύχτες. Ακούγονται στο καψιμί της Λημνου,ενας φαντάρος ψήνει ελληνικό με μεράκι και βουντου και ας προορίζεται για τον παπάρα διοικητή. Ακούγεται απο ένα σπίτι του Λονδίνου, μεσοκατακαλόκαιρο με primo gusto makaroni, για να δροσίσεις λίγο την ξενέρα σου και να ταξιδέψεις για λίγο μεχρι την Αθήνα. Γιατι, εν τέλει, οι Ρόδες δεν είναι τιποτα παρα η Αθήνα η ίδια, δηλαδή οτι αγαπήσαμε στην πόλη μας τα στέκια, οι βρώμικες γωνίες της, τα βουνά της , τα μονοπάτια της και ο κόσμος της.

Τις Κυριακές τα μεσημέρια μαζευόμαστε για βόλτες. Οι καλλύτερες ειναι αυτες που δε πήγαμε ακόμη, στο πέραμα, στην Λεωφώρο ΝΑΤΟ, να δουμε ολα τα τροχοφoρα συντεταγμένα σίδερα και συμπαντικα μηνύματα να εκπέμπουν ρυθμικά. Καυσαέρια και μαγαζια κατάμεστα με τρυπαριστά μυαλά αλλα εμείς συμπλεουμε με τη θετική μεριά της πόλης και την αφήνουμε στην ησυχία της όσο πιο συχνά γίνεται. Ολα είναι δρόμος και ο κάθε δρόμος δεν βγάζει πουθενά εκτός αν έχεις ενα στόχο κολλημενο σε φωτογραφία στον κεντρικό καθρέφτη και πας στην Πύλο, μια ευλογημένη γη απο τον Δία, πραγματικά.

Χωρις πολλα πολλα είναι η μουσική του Κλιντ που σου κρατάει συντροφιά 10 ώρες πριν μπείς φαντάρος και μας συντροφεύει σε μια χώρα που ζούμε επικύνδινα μα δε πειραζει γιατι την αγαπάμε.

Δευτέρα 12 Μαιου 2008 1.44 (to be continued γιατι η Ρόδα μου κυλάει αργα αυτη τη στιγμή)

Ιστορική ευκαιρία για τη Λατινικη Αμερική

Σας παρουσιαζω ενα αρθρακι του συντακτη της Καθημερινης, του Πετρου Παπακωνσταντινου για το ονειρο των επαναστατων της Λατινικης Αμερικης ''Ιστορική ευκαιρία για τη Λατινικη Αμερική''.....:

Μετά τον Τσάβες στη Βενεζουέλα, τους Κίρτσνερ στην Αργεντινή, τον Λούλα στη Βραζιλία, τον Μοράλες στη Βολιβία, τον Βάσκες στην Ουρουγουάη, τον Κορέα στον Ισημερινό, την Μπατσελέτ στη Χιλή και τον Ορτέγα στη Νικαράγουα, ήρθε η σειρά του Φερνάντο Λούγο. Το κλαμπ των αριστερών ηγετών της Λατινικής Αμερικής δέχθηκε άλλο ένα μέλος, τον «κόκκινο επίσκοπο» της Παραγουάης, αφήνοντας μόνο το Μεξικό και την Κολομβία ως σημαντικά, απόρθητα φρούρια της Δεξιάς. Είναι γεγονός ότι πάρα πολλά πράγματα χωρίζουν τη μετριοπαθή πολιτική του Λούλα και της Μπατσελέτ από τη ριζοσπαστική γραμμή του Τσάβες και του Μοράλες. Εξίσου αλήθεια είναι ότι η κυβερνώσα Αριστερά της ηπείρου αντιμετωπίζει δύσκολες προκλήσεις, οξύτατες αντιδράσεις και απέχει πολύ από το να έχει διαμορφώσει βιώσιμο, εναλλακτικό μοντέλο. Σε κάθε περίπτωση, η ριζοσπαστικοποίηση της Λατινικής Αμερικής, που διαρκεί ήδη μία δεκαετία, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ως εφήμερη μόδα. Κάτι πιο βαθύ πρέπει να υπάρχει. Και καθώς δεν υπάρχουν σήμερα οι εξωτερικοί καταλύτες που επέδρασαν στο προηγούμενο ριζοσπαστικό κύμα των δεκαετιών του '60 και του '70 -κουβανέζικη επανάσταση, επιρροή της ΕΣΣΔ και της Κίνας, έξαρση του αντιιμπεριαλισμού στον Τρίτο Κόσμο- αυτό το κάτι θα πρέπει να αναζητηθεί στη σφαίρα της οικονομίας. Πραγματικά, το τέλος της δεκαετίας του '90 βρήκε τις ισχυρότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής να μετατρέπονται ξαφνικά από θριαμβευτικά παραδείγματα της παγκόσμιας, οικονομικής ορθοδοξίας σε τραγικές διαψεύσεις της, πυροδοτώντας μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές. Δεν ήταν η πρώτη φορά.

Την περίοδο 1870-1914, τα ανεξάρτητα κράτη της Λατινικής Αμερικής συμμετέχουν ενεργά στο πρώτο, ιστορικό κύμα της παγκοσμιοποίησης ανοίγοντας τις αγορές τους στο διεθνές εμπόριο. Ακολουθώντας τη θεωρία των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του Ντέιβιντ Ρικάρντο, εκ των πατριαρχών του κλασικού φιλελευθερισμού, ρίχνουν το βάρος στην αγροτική οικονομία και τον ορυκτό πλούτο, απ' όπου προέρχονται τα βασικά εξαγώγιμα προϊόντα τους.

Το 1913, Μεξικό και Αργεντινή βρίσκονται στα ίδια επίπεδα κατά κεφαλήν παραγωγής με την Πορτογαλία και την Ιαπωνία. Ωστόσο, η στρεβλή ανάπτυξη στερεί την περιοχή από ισχυρή βιομηχανία, προκαλεί ένα φαύλο κύκλο ανάπτυξης της υπανάπτυξης, θρέφει την ολιγαρχία της γης και τους vendepatrias, που ξεπουλούν γη και ορυχεία σε ξένους, έναντι εξευτελιστικά χαμηλών τιμών. Η μεξικάνικη επανάσταση του Πάντσο Βίλα και του Εμιλιάνο Ζαπάτα υπήρξε μία από τις κορυφαίες εκφράσεις του κοινωνικού ριζοσπαστισμού που γέννησε αυτή η πραγματικότητα.

Με τη Μεγάλη Υφεση του 1929-32 στην παγκόσμια οικονομία, η Λατινική Αμερική πραγματοποιεί στροφή 180 μοιρών. Τη δεκαετία του '30, ο προοδευτικός Λάζαρο Κάρντενας στο Μεξικό, ο δικτάτορας Ζετούλιο Βάργκας στη Βραζιλία και το Λαϊκό Μέτωπο στη Χιλή στρέφονται από το φιλελεύθερο μοντέλο που στηρίζεται στις εξαγωγές του πρωτογενούς τομέα, στη στρατηγική της εκβιομηχάνισης κάτω από την ομπρέλα του εθνικού προστατευτισμού. Την επόμενη δεκαετία, η Αργεντινή του Περόν προσχωρεί στο ρεύμα.

Ανεμος αισιοδοξίας

Αρχικά, η στροφή ήταν σχεδόν αναγκαστική, καθώς η ύφεση των μεγάλων, δυτικών οικονομιών μείωσε κατακόρυφα τη ζήτηση για τα τρόφιμα και τις πρώτες ύλες της Λατινικής Αμερικής. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, η επιλογή ήταν εντελώς συνειδητή. Κάτι η ενθάρρυνση από τις πρώτες επιτυχίες της εκβιομηχάνισης, κάτι η επίδραση από το πρότυπο της Σοβιετικής Ενωσης, κάτι ο άνεμος αισιοδοξίας στον Τρίτο Κόσμο από την κατάρρευση της αποικιοκρατίας, δίνουν φτερά στα πόδια των οπαδών της «αυτοδύναμης ανάπτυξης».

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Στις αρχές της δεκαετίας του '60, η Βραζιλία ήταν αυτοδύναμη κατά 99% σε καταναλωτικά αγαθά και κατά 87% σε κεφαλαιουχικά. Το 1973, οι ισχυρότερες χώρες της περιοχής ήταν εξίσου βιομηχανικές και αστικοποιημένες με τη Δυτική Ευρώπη. Η Λατινική Αμερική έγινε, για μια περίοδο, πρότυπο ανάπτυξης- χειραφέτησης για το σύνολο των πρώην αποικιών.

Ωστόσο, ο υψηλός πληθωρισμός και η διόγκωση του εξωτερικού χρέους λόγω υπερβολικού δανεισμού άρχισαν, από τα μέσα της δεκαετίας του '60 να ασκούν ασφυκτικές πιέσεις. Η αποσταθεροποίηση οδήγησε σε σκληρή πόλωση, ανάμεσα σ' αυτούς που πρότειναν ως λύση την περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση, το ανοιχτό πέρασμα στο σοσιαλισμό και αυτούς που επεδίωκαν την οικονομική εξυγίανση με κάθε κόστος. Η στρατηγική μάχη δόθηκε στη Χιλή, ανάμεσα στη Λαϊκή Ενότητα σοσιαλιστών - κομμουνιστών υπό τον δημοκρατικά εκλεγμένο Σαλβαρόδ Αλιέντε και στα τανκς του Αουγκούστο Πινοτσέτ. Τελικά, το χουντικό καθεστώς μετέτρεψε τη Χιλή στο πρώτο πειραματικό εργαστήριο του νεοφιλελευθερισμού, πολύ πριν από τη Θάτσερ και τον Ρέιγκαν.

Οι «θεραπείες»

Μετά τη «χαμένη δεκαετία» του '80, τα υπέρογκα χρέη υποχρεώνουν τις χώρες της περιοχής να υπαχθούν στις νεοφιλελεύθερες θεραπείες - σοκ που υπαγορεύει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το Μεξικό του Σαλίνας αποτελεί τυπικό παράδειγμα: Ιδιωτικοποιήσεις και απολύσεις από το δημόσιο, κατάργηση του συστήματος συλλογικής καλλιέργειας της γης (ejido), προσέλκυση αμερικανικών κεφαλαίων σε επιχειρήσεις - πραγματικά κολαστήρια (maquiladoras), ακρωτηριασμός των δημοσίων δαπανών. Το 1994, έξι χρόνια μετά την έναρξη της «σταθεροποίησης», το Μεξικό είχε ήδη 24 δισεκατομμυριούχους (σε δολάρια) στη λίστα του περιοδικού Forbes, περισσότερους από τη Σαουδική Αραβία.

Σήμερα, αποτελεί κοινό τόπο ότι η Λατινική Αμερική αποτελεί μία από τις περιοχές του πλανήτη που υπέστησαν τις μεγαλύτερες ζημιές από την παγκοσμιοποίηση. Ξεκινώντας από την «κρίση της τεκίλας» που έπληξε το Μεξικό, το 1995, οι περισσότερες χώρες της περιοχής υπέστησαν οδυνηρές νομισματικές και χρηματοπιστωτικές καταρρεύσεις. Αποκορύφωμα ήταν η εφιαλτική διετία 2001-2002 στην Αργεντινή, όπου τρεις πρόεδροι ανετράπησαν από λαϊκές εξεγέρσεις, που έφεραν τη χώρα στο χείλος του εμφυλίου πολέμου.

Κεϊνσιανισμός

Οπως ο Ρούζβελτ μετά τη Μεγάλη Υφεση, έτσι και πολλές λατινοαμερικανικές κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν την κρίση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, υποχρεώθηκαν να προσφύγουν σε κάποιου είδους Κεϊνσιανισμό, όχι γιατί είχαν στόχο τον σοσιαλισμό, αλλά για να γλιτώσουν τον καπιταλισμό από τον ίδιο τον εαυτό του. Αν η κυβερνώσα αριστερά αποτύχει, δεν αποκλείεται να τροφοδοτηθούν ακόμη περισσότερο ριζοσπαστικές, ανατρεπτικές τάσεις της Αριστεράς, που σήμερα καταδικάζουν τον Λούγο, τον Ορτέγα, τον Λούλα ή ακόμη και τον Τσάβες ως άτολμους και ενδοτικούς.

Βραζιλία - Αργεντινή, όπως Γερμανία - Γαλλία

Ασφαλώς, απέναντι στην κρίση του νεοφιλελευθερισμού, η απλή επιστροφή στον παλιό, λατινοαμερικάνικο Κεϊνσιανισμό του «αναπτυξιακού κράτους» δεν αποτελεί σοβαρή εναλλακτική λύση σε μια εποχή όπου ο κόσμος όλος είναι καπιταλιστικός και ο καπιταλισμός είναι παγκόσμιος. Αν η σοσιαλιστική επανάσταση σε μια χώρα απέτυχε στον εικοστό αιώνα, η μεταρρύθμιση σε μια χώρα φαίνεται εξίσου δύσκολη στον 21ο. Οι πιο διορατικοί ηγέτες της Λατινικής Αμερικής αντιλαμβάνονται ότι η κοινωνική αλλαγή δεν μπορεί να έρθει όσο η ήπειρος μένει στην κατάσταση της «βαλκανοποίησης» που της κληροδότησαν οι Ισπανοί κονκισταδόρες και συντήρησαν οι ΗΠΑ: Του κατακερματισμού της, δηλαδή, σε πολλά, ασθενή, ανταγωνιστικά κράτη.

Αντιθέτως, η χειραφέτηση προϋποθέτει την περιφερειακή ενοποίηση, σύμφωνα με το παλιό όραμα του μεγάλου Ελευθερωτή, Σιμόν Μπολίβαρ. Κάτι που έχει προτείνει από καιρό ο Τσάβες και υιοθέτησε, αμέσως μετά την εκλογή του ο Λούγκο. Για να αρχίσει, όμως, να γίνεται πράξη, θα πρέπει οι δύο μεγάλες δυνάμεις της νότιας Αμερικής, Βραζιλία και Αργεντινή, να ξεπεράσουν τον παραδοσιακό ανταγωνισμό τους και να γίνουν ο ισχυρός κινητήρας της ενοποίησης, κατά το γαλλογερμανικό πρότυπο. Η ύπαρξη, για πρώτη φορά, αριστερών κυβερνήσεων σε Παραγουάη και Ουρουγουάη, δύο «ενδιάμεσων» κρατών μεταξύ των δύο μεγάλων, μπορεί να παίξει θετικό, καταλυτικό ρόλο, όπως έπαιξαν οι χώρες της Μπενελούξ και η Ιταλία για τη σταθεροποίηση της γαλλογερμανικής συμφιλίωσης. Ιδωμεν...

Ευρεση Χρηματων

Μια μερα ειχα παει στο mall.Τι ωραια που ηταν?Φαγαμε,ηπιαμε,σινεμα,παγωτο και ψωνια σε ρουχα κλπ.Ομως οταν εχεις λεφτα πρεπει να κρατας καβατζα...Γιατι?Το παρκινγκ ποιος θα το πληρωσει?Ο παποιος?Τελοσπαντων χαλασα ολα μου τα λεφτα και δεν ειχα να πληρωσω το παρκινγκ...Λυση?Τα διασπαρτα καροτσακια που οι Ελληνες δεν καταδεχομαστε να επιστρεψουμε στη βαση τους για να παρουν το 1 euro (κατα τα αλλα δεν εχουμε λεφτα και ειμαστε ολοι παραπονουμενοι).Λοιπον μαζεψτε τα εσεις,ετσι τα πληρωσα....17 eura βγηκαν αλλα τα εκανα ανω κατω οπως βλεπετε στη φωτο....γαμω οτιναναι

Facebook

Λοιπον,ηρθε η ωρα να σας κραξω το FACEBOOK μεχρι τελικης πτωσεως.Αυτο το λικνο εκμεταλλευσης και αρμοδιο δειγμα παρακολουθησης ολου του κοσμου πρεπει να γειωθει.Τελος.Καντε τωρα deactivate το ,λογαριασμο σας να το κλεισουμε το γαμημενο...Το net ειναι φτιαγμενο για να ειναι ανωνυμοι οι χρηστες και οχι ταυτοποιημενοι και φακελωμενοι..Σοβαρα σας μιλαω πρεπει να σταματησει αυτο που γινεται,δε το καταλαβαινετε?Γαμω το κερατο μου...Την αρχη την εκανα,εγω συνεχιστε το εσεις...

Τρελα

Τα πραγματα εχουν ως εξης:

Πινεις μεχρι να αρχισεις να παραμιλας,περπατας μπροστα απο την Αμερικανικη πρεσβεια με ψευτικο καλασνικοφ την επομενη τρομοκρατικης ενεργειας σα να μη τρεχει τπτ,αφηνεις μαλλια και γενειαδα,κυκλοφορεις με σαγιοναρα και ποδηλατο,βουτας απο ψηλους βραχους στη θαλασσα,μιλας στο κινητο την ωρα της απογειωσης συζητωντας για το πως θα ηταν να επεφτε στο πυργο ελεγχου,θελεις η παραλια Σαραντη να μεινει οπως ειναι τωρα,δε βαζεις βενζινη αν δε κανεις 50 χλμ με κοκκινο λαμπακι,ουρλιαζεις σα το τρελο μπροστα σε κοσμο και μετα ρωτας τι ωρα ειναι γιατι εχεις να πας να κουρευτεις,εχεις δει το σπιρτοκουτο 16 φορες,καποτε σε ειχανε παει κρατητηριο γιατι οδηγουσες με μποξερακι και δεν ειχες διπλωμα,καλλιεργουμε μεντα για να εχουμε για τα ερασιτεχνικα μοχιτο που πινουμε στο μπαλκονι,να λες στη μανα σου οτι πας για καφε κ γυρνας μετα απο 4 ημερες,κρυβεις ενα γαντι σε εναν θαμνο στο αεροδρομιο της Θεσσαλονικης και το βρισκεις ακριβως στο ιδιο σημειο μετα απο 9 μηνες,πηγαινεις διακοπες 15 Αυγουστου χωρις να κλεισεις τπτ...τελικα κοιμασαι στη παραλια,να καθεσαι στην εξωτερικη της στροφης στη καταβοθρα της Παυλιανης οταν περναει ο Κολιν,σου αρεσει να αραζεις στη Πεντελη με 2 καφασια μπυρες,να πινεις κ να οδηγας (οχι γρηγορα ομως),να χεις πεταξει την μοναδικη τουρτα απο παρτυ γενεθλιων στη μουρη φιλου σου,να γελας οταν γινεται τρακαρισμα (φωναζοντας 'λεγε τι εκανε το παλικαρι'),να ακους τον ερασιτεχνικο σταθμο του Κωστη που εχει ρεκορ ακροατων 7,αντι να λες..Αντε γ...ρε μ...α να κες αντε τσιου ρε βλακα,να ανοιγεις 10 κιβωτια σαμπανια στα αγριμια κ να χεις 5 ευρω στη τσεπη,να γουσταρεις να ντυθεις Ζαπατα κ να προσποιεισαι οτ πυροβολας κοσμο στο κεντρο,να εισαι σταρχιδιστης κ οχι γτπιτης,να πετας το κλειδι του αυτοκινητου σου στο κηπο της εθνικης πινακοθηκης για πλακα και τελικα να το ψαχνεις 3 ωρες 2.30 το πρωι,να πηγαινεις για 5Χ5 και να κανεις ανεξελεγκτα τακλινγκ...τελικα να σπας το ποδι του φιλου σου,η αγαπημενη σου μπλουζα να ειναι μια της kellogs corn flakes,να κανεις τατουαζ οχι γιατι εισαι ιν αλλα επειδη μεθυσες ενα βραδυ,προσπαθεις να μιλησεις σε αραβα τουριστα στα αραβικα στη πλατεια Μαβιλη,το username σου ειναι otinanai,να θελεις να πας στο χωριο La Higuera της Βολιβιας,να σε βιδωνει οτιδηποτε και οταν γινει κατι πραγματικα σοβαρο να εισαι ψυχραιμος (αβιδωτος),να ξερεις οτι τα ναρκωτικα ειναι ωραια αλλα με μετρο πρεπει να καταναλωνονται (σαν τα αναψυκτικα)...καπως ετσι νιωθω,ειμαι αρρωστος?

Σπιρτοκουτο

Σφυριζω ληξη μετα την εξης ανακαλυψη: Σπιρτοκουτο και Sims εχουν κανει συνωμοταξια κορυφης για να μας παρουσιασουν το εξης αριστουργημα:

www.youtube.com/watch?v=mTWQwqDMk9g

Rally acropolis

Και φετος πιστοι...στο ραντεβου,55ο Ραλλυ Ακροπολις,πω τι να?Δειτε το link να καταλαβετε (προσωπικη εμπειρια με Γιωργο Κατσαιτη!)...

www.youtube.com/watch?v=cEVhKdOvML0

Mακρια...

Σημερα εχοντας εξοδο ειχα αναγκη να ακουσω λιγη μουσικη απο τα πατρια εδαφη...Best radio δηλαδη.Επειτα απο 3 μηνες στο νησι συνειδητοποιησα οτι η θητεια ενος στρατιωτη μπορει να επηρεασει πολυ θετικα εναν νεο.Καποια απο τα στοιχεια που κερδιζονται ειναι η ωριμανση και η κοινωνικη μορφωση γιατι ενας λοχος ειναι μικρογραφια μιας κοινωνιας.Οι γνωριμιες που κανεις ειναι υπο πιεση κ ετσι καρατανε παραπανω.Μπορει να μην κολλας με ολους αλλα με οσους κολλησεις θα εχεις πολυ καλη σχεση...Τωρα οι στρατιωτικοι........τι να πω,αν εξαιρεσεις ελαχιστους ολοι οι υπολοιποι....ειναι γτπιτες.Τους εχω ψιλοσιχαθει...Θα εχω να τα θυμαμαι ολα...τις καλες και τις απαλευτες στιγμες με τα διαφορα απαλευτα ατομα.Οπως και τα τρελα σκηνικα.Με εκρηκτικα,μανδραπιδες,φιδιασματα,καμπανες,φυλακες,αλητειες με τις καναδεζες,κραξιματα...Οποιος ηταν συφανταρος σιγουρα θυμαται...και στο τελος απλα θα λεμε ιστοριες,θα γελαμε και θα λεμε ποσο γρηγορα περασε και η παραμεθοριος και ο ενας χρονος που στην αρχη σου φαινεται βουνο...ΛΕΛΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Metaxa,το ιπταμενο Μπραντυ

Η ιστορία, η σύγχρονη παραγωγή, οι διάσημοι θαυμαστές του και πολλές άγνωστες λεπτομέρειες από τη ζωή του διασημότερου ελληνικού ποτού που φέτος γίνεται 120 ετών!


Πειραιάς 1888. Ο Σπύρος Μεταξάς, έμπορος και ιδιοκτήτης ταβέρνας της πόλης, προχωράει στη δημιουργία του «μπράντι» και στην ίδρυση του πρώτου εργοστασίου. Δραστήριος και ανήσυχος άνθρωπος όπως είναι, οραματίζεται από νωρίς να εξαγάγει το προϊόν του, με αποτέλεσμα πολύ σύντομα να καμαρώνει για δύο ακόμη ποτοποιίες, μία στην Οδησσό και μία στην Κωνσταντινούπολη.
Το 1900 αρχίζουν οι πρώτες εξαγωγές στην Αμερική, και το Μεταξά γίνεται γνωστό ως το «ιπτάμενο μπράντι». Δυστυχώς, ο Σπύρος Μεταξάς πεθαίνει αρκετά νέος, ευτυχώς, όμως, έχει άξιους συνεχιστές, όπως η γυναίκα του Δέσποινα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, το Mεταξά πέρασε αλώβητο μέσα από τους δύο πολέμους. Τα εγγόνια του αείμνηστου Σπύρου Μεταξά, Ηλίας και Σπύρος ο νεότερος, ανέλαβαν την ώθηση του προϊόντος, με στόχο την ανάπτυξη και την εδραίωσή του στην δεκαετία του '60. Ταλέντα και οι δύο που αλληλοσυμπληρώνονταν -ο Ηλίας οινολόγος και ο Σπύρος υπεύθυνος του εμπορικού και διαφημιστικού κομματιού- κατάφεραν να απογειώσουν το brand, προωθώντας το μέσα από διαφημίσεις σε παγκόσμια αθλητικά γεγονότα.
Το 1968 χτίζεται το σημερινό εργοστάσιο στην Κηφισιά. Η ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα ευνοεί την εξέλιξη της ελληνικής αγοράς και συνεπώς και τις εξαγωγές του Mεταξά. Αποκτά πλέον εξέχουσα θέση στη Γερμανία, ως το νούμερο ένα εισαγόμενο προϊόν της χώρας, ενώ αποτελεί ένα από τα τρία δημοφιλέστερα εισαγόμενα προϊόντα στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Σήμερα, το σύνολο των εξαγωγών αποτελεί το 60% της παραγωγής. Από το 1989, βέβαια, το brand δεν ανήκει πλέον στην οικογένεια Μεταξά, ενώ από το 2000 κι έπειτα είναι μέλος της εταιρείας Remy Cointreau.
Σύγχρονο εργοστάσιο, παραδοσιακές τεχνικές
Στο εργοστάσιο η παραγωγή ακολουθεί μια γραμμή πλήρως αυτοματοποιημένη, με μοναδική εξαίρεση την ξεχωριστή μεταχείριση και την τοποθέτηση με το χέρι των φιαλών του πολύτιμου Private Reserve στα ιδιαίτερα κουτιά τους. Η παραγωγή του ποτού ακολουθεί την ίδια συνταγή που χρησιμοποιούσε ο Σπύρος Μεταξάς. Κάτι που ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει είναι πως το Mεταξά δεν ανήκει σε καμία κατηγορία ποτών. Είναι ο «επαναστάτης των αποσταγμάτων». Κι αυτό δεν είναι καθαρό απόσταγμα, αλλά μείξη αποστάγματος κρασιού και καλού, παλαιωμένου, μοσχάτου κρασιού.

Η παραγωγή του αποστάγματος ξεκινά με λευκές ποικιλίες κρασιού και κυρίως Σαββατιανό και Ροδίτη, οι οποίες, έπειτα από διπλή απόσταξη, οδηγούνται στα κελάρια του Mεταξά για να παλαιώσουν σε μικρά -περιεκτικότητας 300 - 350 λίτρων- καινούργια, δρύινα γαλλικά βαρέλια Limousin, τα οποία λόγω των μεγάλων πόρων τους εξυπηρετούν στην καλύτερη οξυγόνωση των αποσταγμάτων. Κάποια αποστάγματα οδηγούνται σε μεγαλύτερα βαρέλια, όγκου τριάμισι τόνων περίπου και παραμένουν εκεί αρκετά χρόνια προκειμένου να ωριμάσουν ικανοποιητικά.
Παράλληλα, προετοιμάζεται το κρασί που θα αναμειχθεί στο τελικό blend με το απόσταγμα. Αυτό προέρχεται από σταφύλια Μοσχάτου Αλεξανδρείας και Μοσχάτου Σάμου, από τις περιοχές της Σάμου, της Λήμνου και της Πάτρας. Το κρασί παλαιώνει για τουλάχιστον δύο χρόνια και για κάποιο διάστημα σε βαρέλι. Αποκτά ένα καραμελένιο χρώμα, πλούσια αρώματα τυπικά του μοσχάτου, λιβάνι, ξηρούς καρπούς, μπαχαρικά και λευκά άνθη, και μια γλυκιά γεύση, πλούσια και μεστή.
Το τρίτο μείγμα, που αποτελεί το επτασφράγιστο μυστικό της εταιρείας είναι ένα εκχύλισμα από αρωματικά φυτά και μπαχαρικά, με βάση τα ροδοπέταλα. Εχει έναν περίπλοκο αρωματικό χαρακτήρα που, εκτός από την έντονη χροιά του τριαντάφυλλου, μου ξύπνησε μνήμες από πιπέρι, δάφνη, κανέλα και μοσχοκάρυδο.
Τα τρία μείγματα ενώνονται στο τελικό blending, με τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρείται όσο το δυνατόν περισσότερο η σταθερή ποιότητα του ποτού. Παράλληλα, γίνεται προσθήκη καραμελοχρώματος για την ρύθμιση της απόχρωσης και νερού για την τελική αραίωση στον επιθυμητό αλκοολικό βαθμό.
Το τελευταίο αυτό μείγμα οδηγείται σε βαρέλια των τριάμισι τόνων για την περαιτέρω ωρίμαση και στην συνέχεια, σταθεροποιείται, φιλτράρεται και εμφιαλώνεται. Τα αστέρια της ετικέτας που βοηθούν να ξεχωρίζουμε τα διάφορα brand του Μεταξά υποδεικνύουν, κατά μέσον όρο, τα έτη παλαίωσης των χρησιμοποιούμενων αποσταγμάτων. Και το τονίζω αυτό διότι δεν θα πρέπει να συγχέουμε τις κατατάξεις παλαιότητας που ισχύουν από τον νόμο για τα αποστάγματα τύπου Κονιάκ, αφού όπως ήδη αναφέραμε το Μεταξά δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
Η ώρα της απόλαυσης
Με «ξεναγό» τον Κώστα Ράπτη, master blender του Μεταξά, δοκιμάσαμε σχεδόν όλα τα brand της εταιρείας, ξεκινώντας από το Metaxa5*. Το χρώμα του μελί με σκούρες καραμελένιες αποχρώσεις, έντονα μοσχάτα αρώματα και στόμα μέτριας πυκνότητας με διακριτικό βαρέλι. Κατάλληλο για κοκτέιλ - όπως Alexander, Metaxa and tonic. Ακολούθησε το Metaxa7*, με βαθύ, λαμπερό, καραμελένιο χρώμα, πιο μεστό από το 5* και με πλουσιότερα αρώματα παλαίωσης, εξελιγμένα μοσχάτα, ζωηρή και ισορροπημένη γεύση με την βανίλια και τα μπαχαρικά να μένουν ακόμα και στην επίγευση.
Το Private Reserve, που είναι το καμάρι της εταιρείας και στο οποίο συμμετέχουν ποσότητες πολύ παλιών αποσταγμάτων 50 ετών περίπου, έχει ζωηρό χρώμα, σκούρας καραμέλας γάλακτος και θαυμάσιο αρωματικό μπουκέτο από κακάο, βανίλια, βαρέλι, παλαιωμένο μοσχάτο, πιπέρι και αποξηραμένα φρούτα. Εχει συμπυκνωμένη γεύση, ξεχωριστό τανικό περιεχόμενο, στρογγυλό σώμα και ήπια γλύκα. Το τελείωμά του μεταξένιο, αφήνει πληθωρική, κρεμώδη αίσθηση στον ουρανίσκο. Ο ιδανικότερος τρόπος να το απολαύσει κανείς είναι σκέτο, το πολύ με ένα πάγο, στο ποτήρι του κονιάκ με σχήμα τουλίπας.

Μια ξεχωριστή πρόταση είναι αναμφίβολα το Metaxa12* Dry, το οποίο διαφέρει σημαντικά από τα υπόλοιπα brands μιας και δεν περιέχει καθόλου μοσχάτο κρασί. Είναι λοιπόν ένα γνήσιο απόσταγμα, με ανοιχτό κεχριμπαρένιο χρώμα και χρυσαφιές ανταύγειες, με αρώματα καπνιστά, αφού τα βαρέλια στα οποία παλαιώνει έχουν επεξεργαστεί με περισσότερο κάψιμο. Θυμίζει έτσι αρκετά το ουίσκι, όσον αφορά τουλάχιστον το αρωματικό περιεχόμενο, ενώ στο στόμα είναι ξηρό, πλούσιο, αλλά πιο αιχμηρό από τα υπόλοιπα, με αρώματα επίγευσης όπου ισορροπούν καλά το φρούτο, με το ξύλο, τα μπαχαρικά και το λιβάνι.
Αυτό που δεν δοκίμασα, αφού θα πρέπει να περιμένω όπως και όλοι οι υπόλοιποι, ακόμη ένα χρόνο για να ετοιμαστεί, είναι ένα νέο επετειακό προϊόν, μεγάλης παλαίωσης, για το οποίο δυστυχώς δεν γνωρίζω περισσότερα παρά μόνο πως αναμένεται να κυκλοφορήσει σε περίπου 1 χρόνο από τώρα, με την αφορμή της 120ής επετείου της εταιρείας.
Τα προϊόντα Μεταξά, με μοναδική εξαίρεση το Metaxa12* Dry, περιέχουν μια ποσότητα κρασιού, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα αποστάγματα. Αυτό σημαίνει πως το ποτό ακόμη και μετά την εμφιάλωσή του, υφίσταται έστω και σε μικρό βαθμό, μια σχετική ωρίμαση που με την πάροδο των χρόνων -και τουλάχιστον μια επταετία αργότερα- διαφοροποιεί σε ένα βαθμό το ποτό!
Ξέρατε ότι…
• Ο Φιντέλ Κάστρο ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το Mεταξά την περίοδο που μετακινήθηκε στην Κούβα με σκοπό να ξεκινήσει την επανάσταση. Στο πλοίο που τον μετέφερε γνωρίστηκε με τον Ελληνα καπετάνιο, ο οποίος του πρόσφερε ένα μπουκάλι Mεταξά. Από εκείνη τη στιγμή έγινε φανατικός οπαδός του.• Το Μεταξά είναι το πρώτο ποτό που καταναλώθηκε στο Διάστημα.• Κάθε λεπτό καταναλώνονται περίπου 850 σφηνάκια Μεταξά στον κόσμο.• Το νοσοκομείο Μεταξά στον Πειραιά κατασκευάστηκε από δωρεά του Αγγελου Μεταξά το 1963.• Ενας από τους μεγάλους χορηγούς στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το 1982 ήταν το Μεταξά.• Εξάγεται σε παραπάνω από 60 χώρες.• Κανένα άλλο ποτό δεν έχει την ίδια διαδικασία παραγωγής.• Αποστάγματα άνω των 30 ετών χρησιμοποιούνται για την διαδικασία παραγωγής διαφορετικών ειδών Mεταξά.• Το Μεταξά είναι πιο παλιό από τους μοντέρνους Ολυμπιακούς Αγώνες.• Το έμβλημά του, ο Σαλαμινομάχος, είναι εμπνευσμένο από αρχαίο νόμισμα που βρέθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών για τη θεμελίωση του πρώτου εργοστασίου του Μεταξά το 1888.• Από τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας του προϊόντος, ο Σπύρος Μεταξάς έγινε ο επίσημος προμηθευτής της βασιλικής αυλής του Γεωργίου Α΄.• Σύμφωνα με το Global Drinks Report, το Μεταξά είναι ένα από τα πενήντα ποτά με την μεγαλύτερη ανάπτυξη.

Mπυρα

Τις προάλλες καθόμασταν με μια παρέα σε ένα τραπέζι και κάποιος ισχυρίστηκε ότι η μπυρα περιέχει γυναικείες ορμόνες. Αρχικά γελάσαμε αλλά σαν επιστήμονες που είμαστε είπαμε να το ερευνήσουμε το θέμα. Ήπιαμε ο καθένας από 10 μπυρες (καθαρά για επιστημονικούς λόγους).

Μετά το τέλος του πειράματος καταλήξαμε στα παρακάτω συμπεράσματα:

1. είχαμε παχύνει

2. μιλούσαμε ακατάπαυστα χωρίς να λέμε τίποτα

3. αντιμετωπίσαμε προβλήματα στην οδήγηση και στο παρκάρισμα

4. ήταν αδύνατο να κάνουμε λογικές σκέψεις

5. μας ήταν αδύνατο να παραδεχτούμε ότι είχαμε άδικο, παρότι ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαμε δίκιο

6. κάθε ένας μας θεωρούσε ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος

7. είχαμε πονοκέφαλο και δεν είχαμε διάθεση για σεξ

8.και η αποκορύφωση: έπρεπε να πάμε κάθε 10 λεπτά στην τουαλέτα και μάλιστα όλοι μαζί.

Περαιτέρω ανάλυση μάλλον είναι περιττή:

Η ΜΠΥΡΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΜΟΝΕΣ .......οτιναναι

K.PS.M

Ναι,ο ορος που διαβαζετε ειναι το ΚΨΜ...αφου απο τις 4 φεβρουαριου αναλαμβανω χρεη καφεδοποιου στα ελληνικα στρατα...οτιναναι δηλαδη.Και μαλιστα στην ταξιαρχια του 88 ΣΔΙ της Λημνου (ειναι η διευθυνση αν γουσταρετε και ευαισθητοποιηθειτε κ στειλετε κανα πουρο η κανα μπινελικι τυπου παστιτσιο,σπανακοπιτα σπιτικη κλπ....). Τελοσπαντων,σε λιγο καιρο θα εχω και φωτο απο τα καμενα μερη της ταξιαρχιας...θα δουμε...

Αχ και οταν φυγω...

Μπαινοντας στον Best και ακουγωντας λιγακι απο την Μαρια Πετριδη καταλαβα οτι εχω νοσταλγησει μερικα απο τα πιο απλα πραγματα στην ομορφη Αθηνα του χειμωνα.Κινηση Δευτεριατικη,κρυο ανεκτο (ναι κ ομως εδω εχει παρα πολυ παραπανω,ποτε δε πιστευα οτι θα το πω!!) βολτα με το αμαξι,κανενα μπινελικι με τους αθανατους ταξιτζηδες και τιποτε αλλο...Μια ασκοπη βολτα μπροστα απο το Χιλτον,στο Συνταγμα και μετα απο την Σολωνος και πιανοντας την Σταδιου κ μετα την Φιλελληνων και βεβαια λιγο απο Φαληρο (Ολοι ξερετ γιατι...χαχα!!!)...Πολλα λεω...Αμα εισαι καταστρεπτικος τυπος,αυτα παθαινεις.Aποκεντρωση απο την αλλη,μακρια,καθαρα,απλα και λιτα.Στα χωρια μας ολοι...Μηπως ομως ο τοπος στον οποιο μεγαλωνεις,γνωριζεις τους φιλους σου,το κοριτσι σου,ο τοπος στον οποιο εχεις δουλεψει,εχεις σπουδασει κ εχεις περασει τα φοιτητικα σου χρονια σε κρατα παρα τις ασχημιες της καθημερινοτητας κ τις αναποδιες?Δεν την αντεχουμε μα συναμα την αποζητουμε.Η Αθηνα θα ειναι παντα η γενετειρα μας,το μερος μας τελεια και παυλα...Ενα κομματι θα θελα να ακουω:Making a Living-La Suite 4,Polo VW και βολτιτσα στην Βασιλισσης Σοφιας προς Συνταγμα............

Freedom's Fury

Η εποχή

Στις 23 Οκτωβρίου του 1956 μια μικρή φοιτητική διαδήλωση στη Βουδαπέστη εξελίχθηκε μέσα σε μερικές ώρες σε μαζική λαϊκή εξέγερση κατά του καθεστώτος. Για λίγες μέρες οι Ούγγροι πίστεψαν πως θα μπορούσαν να αποτινάξουν από πάνω τους τον Σοβιετικό ζυγό και να κατακτήσουν την αυτοδιάθεση και την ελευθερία τους. Μια εβδομάδα αργότερα, την 1η Νοεμβρίου, σοβιετικός στρατός και τανκς μπήκαν στη χώρα και κατέπνιξαν την επανάσταση στο αίμα. Οι νεκροί υπολογίζονται σε 2.500 ενώ οι τραυματίες ξεπέρασαν τους 13.000.
Την ώρα που άρχιζε η σοβιετική επίθεση στη Βουδαπέστη, η εθνική ομάδα πόλο της Ουγγαρίας βρισκόταν σε ένα προπονητικό κέντρο στα περίχωρα της πόλης και έκανε την προετοιμασία της για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Μελβούρνης, όπου και θα υπερασπιζόταν τον τίτλο που είχε κερδίσει τέσσερα χρόνια πριν στο Ελσίνκι. Με τους αγώνες να απέχουν χρονικά μόνο δυο μήνες, οι Μαγιάροι πολίστες μεταφέρθηκαν εσπευσμένα στη γειτονική Τσεχοσλοβακία, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις προπονήσεις τους μακριά από τα πεδία της μάχης.
Μόνο όταν η αποστολή έφτασε στην Αυστραλία, μπόρεσαν οι Ούγγροι να πληροφορηθούν την πραγματική έκταση των γεγονότων που είχαν συμβεί στη χώρα τους, με φυσικό επακόλουθο την ανησυχία όλων για τις οικογένειές τους, τους φίλους και τους γνωστούς τους. Οι αθλητές είδαν τη συμμετοχή τους στους αγώνες σαν μια πράξη ευθύνης απέναντι στους συμπατριώτες τους, αποκτώντας έτσι διπλό κίνητρο για τη νίκη. Εκτός από την αθλητική διάκριση, ήθελαν να παλέψουν και για την τιμή της χώρας τους. «Αισθανθήκαμε πως δεν παίζαμε μόνο για τους εαυτούς μας, αλλά για όλους τους Ούγγρους», δήλωσε ο Έρβιν Ζάντορ Μαγιάρος πολίστας μετά το ματς.
Την ίδια στιγμή η διεθνής κοινότητα είχε πλέον πληροφορηθεί με λεπτομέρειες τη σοβιετική αγριότητα στην καταστολή της εξέγερσης και σε όλα τα στάδια της Αυστραλίας οι θεατές αποθέωναν τους Ούγγρους αθλητές σε όποιο άθλημα και αν αγωνίζονταν.

Το παιχνίδι

Το πρωΐ της 6ης Δεκεμβρίου, λίγες ώρες πριν την έναρξη της συνάντησης, οι Ούγγροι πολίστες συγκεντρώθηκαν στον ξενώνα που διέμεναν και συμφώνησαν πως πήγαιναν σε πόλεμο. Αποφάσισαν να προκαλέσουν τους αντιπάλους τους χρησιμοποιώντας τα ρώσικα που υποχρεωτικά μάθαιναν στο σχολείο. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ζάντορ, «θέλαμε να τους εκνευρίσουμε ώστε να τους κάνουμε να χάσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους».
Από την αρχή το παιχνίδι ξέφυγε από κάθε έλεγχο με σκληρά χτυπήματα μέσα και έξω από το νερό. Οι κλωτσιές και οι γροθιές έπεφταν ασταμάτητα εκατέρωθεν. Κάποια στιγμή ο αρχηγός της Ουγγρικής ομάδας, Ντέζο Γιαρμάτι, κατάφερε ένα σχεδόν δολοφονικό χτύπημα στο πρόσωπο ενός αντιπάλου, σηκώνοντας αμέσως μετά τη σφιγμένη γροθιά του προς το πλήθος που τον αποθέωσε. Ενώ η κατάσταση μέσα στην πισίνα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, ο Ζάντορ είχε ήδη καταφέρει να σκοράρει δυο φορές, προκαλώντας πραγματικό ντελίριο στις κερκίδες που φώναζε ρυθμικά: «Hajra Magyarok!» (πάμε Ούγγροι!).
Μπαίνοντας στα τελευταία λεπτά του παιχνιδιού και ενώ το σκορ ήταν ήδη 4-0 υπέρ της Ουγγρικής ομάδας, ο Ζάντορ μάρκαρε τον Βαλεντίν Προκόποφ, στον οποίο είχε ήδη απευθύνει δεκάδες βρισιές και προσβολές από τον Χρουστσόφ μέχρι την οικογένειά του. Ο Σοβιετικός γύρισε και του έριξε ένα ντιρέκτ βγαλμένο μέσα από ρινγκ, σκίζοντάς του το πρόσωπο κάτω από το δεξί μάτι. Ο Ζάντορ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πισίνα για να του προσφερθούν άμεσα οι πρώτες βοήθειες. Η θέα της αιμορραγίας στο πρόσωπο του Ούγγρου αθλητή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και οδήγησε το εξοργισμένο πλήθος στα άκρα.
Δεκάδες θεατές ανάμεσά τους και πολλοί αυτοεξόριστοι Ούγγροι έφυγαν από τις θέσεις τους και περικύκλωσαν την πισίνα απειλώντας τους Σοβιετικούς με λιντσάρισμα. Για να αποφύγει τα χειρότερα η αυστραλιανή αστυνομία και ενώ απέμενε μόνο ένα λεπτό για τη λήξη της συνάντησης, επενέβη με ισχυρές δυνάμεις, αναγκάζοντας τον κόσμο να εκκενώσει τις κερκίδες και υποχρεώνοντας τους διαιτητές να διακόψουν το ματς.
Την επόμενη μέρα το ματωμένο πρόσωπο του Ζάντορ έκανε το γύρο του κόσμου στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, ενώ τα εκτεταμένα ρεπορτάζ των απεσταλμένων δημοσιογράφων στην Αυστραλία μετέφεραν με κάθε λεπτομέρεια τα επεισόδια που είχαν εκτυλιχθεί στην πισίνα της Μελβούρνης. Η ουγγρική ομάδα ανακυρήχτηκε νικήτρια, αφού βρισκόταν συνεχώς μπροστά στο σκορ και στον τελικό κέρδισε 2-1 τους Γιουγκοσλάβους κατακτώντας την πρώτη θέση στο τουρνουά και φυσικά το χρυσό μετάλλιο μέσα σε πρωτόγνωρη αποθέωση στην τελετή της απονομής από χιλιάδες παραληρούντες υποστηρικτές της. Αμέσως μετά τη λήξη των αγώνων, τα περισσότερα από τα 100 συνολικά μέλη της Ουγγρικής Ολυμπιακής αποστολής δεν επέστρεψαν στην πατρίδα τους και ζήτησαν πολιτικό άσυλο σε χώρες της Δύσης.

Freedom's Fury

Το 2006, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 χρόνων από την Ουγγρική επανάσταση, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «Freedoms Fury» (Λύσσα για ελευθερία), το οποίο παρουσιάζει την ιστορία αυτού του παιχνιδιού. Την παραγωγή έκανε ο Κουεντίν Ταραντίνο, ο οποίος χαρακτήρισε το συγκεκριμένο ματς ως «την καλύτερη ιστορία που δεν ειπώθηκε ποτέ». Αφηγητής είναι ο Μαρκ Σπιτς, ο μεγάλος Αμερικανός Ολυμπιονίκης της κολύμβησης με τα 7 χρυσά μετάλλια στο Μόναχο, ο οποίος όταν ήταν έφηβος, είχε ως προπονητή τον Έρβιν Ζάντορ.
Μια ακόμα ταινία έχει γυριστεί με το ίδιο θέμα. Πρόκειται για την «Children of glory» (Τα παιδιά της δόξας), ουγγρικής παραγωγής και σκηνοθεσίας της Krisztina Goda. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους στις 23 Οκτωβρίου του 2006, την ημέρα δηλαδή που συμπληρώνονταν 50 χρόνια από την έκρηξη της επανάστασης. Στο φιλμ παρουσιάζονται τα γεγονότα του 1956 μέσα από τη ζωή ενός πολίστα της Εθνικής Ουγγαρίας και μιας φοιτήτριας.

Το trailer της ταινιας:

http://www.youtube.com/watch?v=ag19hj2HhLU

Οι συγκρουσεις στα χρονια της ευημεριας

Σας παραθετω ενα πολυ ενδιαφερον αρθρο απο την

Καθημερινη της Κυριακης 20 Ιανουαριου:

Το 1999, στο βιβλίο του «Το Λέξους και η Ελιά», ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τόμας Φρίντμαν διατύπωσε τη «Θεωρία των Χρυσών Αψίδων για την Αποτροπή Συγκρούσεων». Παρατήρησε ότι ποτέ δύο χώρες που έχουν στο έδαφός τους McDonlalds (εξ ου και οι χρυσές αψίδες, που είναι το λογότυπο της εταιρείας) δεν έκαναν πόλεμο. Στην ουσία πρόκειται μια μετεξέλιξη της θεωρίας για την αιώνια ειρήνη του Ιμανουέλ Καντ, ο οποίος το 1795 έγραψε ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων ποτέ δεν θα ψηφίσει υπέρ του πολέμου, εκτός αν πρόκειται για αυτοάμυνα. Ετσι, ο μεγάλος Γερμανός φιλόσοφος συμπέρανε ότι οι δημοκρατίες δεν πρόκειται ποτέ να κάνουν πόλεμο.
Μετά την έκδοση του «Λέξους και η Ελιά» πολλοί αποδύθηκαν στη διάψευση της θεωρίας του Φρίντμαν. Αναφέρουν ως παράδειγμα τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, την εισβολή των ΗΠΑ στον Παναμά και τη σύγκρουση του Ισραήλ με τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Ετσι, ο Τόμας Φρίντμαν στο επόμενο πόνημά του («Ο κόσμος είναι επίπεδος») τροποποίησε το λογότυπο. Το έκανε «Θεωρία Dell για την αποτροπή συγκρούσεων». Οπου υπάρχουν θυγατρικές της μεγάλης αλυσίδας πώλησης ηλεκτρονικών υπολογιστών, δεν γίνεται πόλεμος.
Στην πραγματικότητα η δημοσιογραφία -όσο καλά και αν γίνεται, και ο Τόμας Φριντμαν κάνει σοβαρή δουλειά- δεν είναι ακριβής επιστήμη. Αν θέλετε, ακόμη και οι κοινωνικές επιστήμες δεν παρέχουν την ακρίβεια των φυσικών επιστημών. Οι κοινωνικές διεργασίες είναι χαοτικές και δεν εμπίπτουν στη θετικιστική αισιοδοξία του ενός αιτίου και ενός αιτιατού. Το λογικό είναι πάντως ότι όπου οι άνθρωποι εμπορεύονται δεν κάνουν πόλεμο. Οταν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη οι άνθρωποι αισιοδοξούν: προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μιζέρια τους, αντί να τη μεγεθύνουν. Από ένα επίπεδο ευημερίας και μετά οι κοινωνίες και τα άτομα έχουν πολλά να κερδίσουν ζώντας και πολλά να χάσουν πολεμώντας. Οι φιλελεύθερες κοινωνίες της αγοράς δεν αλλάζουν τη φύση των ανθρώπων, απλώς κάνουν τα στοιχήματα μεγαλύτερα. Ακόμη και το ισοζύγιο ισχύος εντός των δημοκρατικών πολιτειών ενθαρρύνει την ειρηνική διευθέτηση όποιων διαφορών: οι επιχειρηματίες και τα λόμπι τους θέλουν να αποτρέπουν τους πολέμους εκεί όπου επενδύουν. Σύνθημά τους είναι «κάντε μπίζνες, όχι πόλεμο». Από την άποψη αυτή, όταν μια δημοκρατική κοινωνία έχει την οικονομική ευρωστία να συντηρήσει McDonalds ή Dell, δύσκολα μπαίνει σε πολέμους.
«Και οι δυτικές κοινωνίες που κάνουν πολέμους, όπως κακή ώρα οι ΗΠΑ», μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος, «πώς εμπίπτουν στο μοντέλο της ευημερίας που αποτρέπει τον πόλεμο;». Η αλήθεια είναι ότι ο πόλεμος δεν αγγίζει συνολικά την αμερικανική κοινωνία, παρά μόνο διά της φορολογίας. Δεν πάνε όλοι οι Αμερικανοί στο μέτωπο παρά μόνο τα χαμηλότερα στρώματα που έχουν και τα λιγότερα να χάσουν. Οταν διά της καθολικής επιστράτευσης ο πόλεμος απειλεί τη ζωή και την ευημερία ευρύτερων στρωμάτων πληθυσμού, αναπτύσσεται ισχυρό ειρηνιστικό κίνημα. Ετσι έγινε και με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Μέχρι το 1967, όσο δηλαδή ήταν υπόθεση των φτωχών μισθοφόρων, η υποστήριξη της κοινής γνώμης στον πόλεμο ήταν υψηλή. Οταν άρχισε να αυξάνεται το μέγεθος των στρατευμάτων και ξεκίνησε η επιστράτευση από τα μεσαία στρώματα, ξεκίνησε και η αντίδραση. Και όπως έλεγε το εμβληματικό αντιπολεμικό τραγούδι των «Country Joe and the Fish»: «ένα, δύο, τρία, γιατί πολεμάμε; Μη με ρωτάς, δεν δίνω φράγκο»...

Λημνος

Μεταθεση στη Λημνο.Ολα τελεια κ μακρινα.Αλλα μιλαμε για τη βδομαδα προσαρμογης.Ετσι ειναι.Τι να κανουμε?Καφε στη Νεφελη,διδικτυο στο Net point και φαγητο στη γευση κ ψαρι στο λιμανι...Οι μερες περνανε...

Granma

Το γνωριζω παρα πολυ καλα οτι ολοι θελετε να μαθετε για το τι ακριβως συμβαινει στη Κουβα καθως κ ολα τα λατινοαμερικανικα νεα...Η λυση δοθηκε...Με την κρατικη εφημεριδα της Κουβας κ του αγοριου Φιντελ (μονο σε αγγλικη εκδοση,αλλα κανω προσπαθιες κ σκληρες διαπραγματευσεις με τον ιδιο για το ποσο ανθοφορο θα ειναι για τη χωρα του να βγει κ σε ελληνικη μεταφραση):http://www.granma.cu/ingles/index.html

KostisKaka

Μα ειναι δυνατον να μην προωθησω την προσωπικη ιστοσελιδα του αγαπημενου απο ολη την κοινωνια και διαγαλαξιακη κοινοτητα Κωστη Παλικαρη ο οποιος ειναι κ παλικαρι?Οχι πολυ καλα καταλαβατε οτι αυτο δεν υπηρχε περιπτωση να συμβει ουτε μια στις 2...Ο Κωστης ειναι πριονιστης σε ολα τα θεματα καθως και καταπληκτικος τερματιστικιστης αφου δεν υπαρχει καποιος να το αμφισβητησει...ετσι?Σας την εφερα με τα λογακια που ειχα να πω κ να αναγγειλω:http://kostiskaka.blogspot.com/

Colin 4 Ever

O Colin McRae, o ίσως σπουδαιότερος οδηγός στην ιστορία του πραγματικού μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε τη ζωή του, όταν το προσωπικό του ελικόπτερο συνετρίβη κοντά στην πόλη Lanark της πατρίδας του της Σκωτίας...

Μαζί του έχασαν την ζωή τους και ο 5χρονος γιος του Johnny, o 6χρονος φιλός του μικρού Ben Porcelli και ο οικογενειακός φίλος του McRae, Graeme Duncan.

Χωρίς πολλά λόγια, θα θυμόμαστε τις δεκάδες νίκες του στο Rally Acropolis είτε με το Subaru Impreza WRC είτε με το Ford Focus WRC, και θα αναπολήσουμε τις ώρες που περάσαμε μπροστά στο PC, προσποιούμενοι ότι είμασταν ο Colin McRae...Απλα ηταν ο καλυτερος...Ο πιο γρηγορος,ο πιο ατακτος, ο πιο μη συμβατικος οδηγος που υπηρξε κ θα υπαρξει...Δειτε τα link για τα tribute του...

www.mixtape.gr/t.asp?sec=6&sub=9&uid=15

www.sportvideo.gr/sportvideo/getvideo.aspx?VideoID=TOwRIA9WoZo

http://caradvice.com.au/6345/colin-mcrae-tribute/

Kαλη Χρονια

Υλικα

-3 σταγονες ανγκοστουρα
-1 κυβος ζαχαρη
-21 ml μπραντυ
-Σαμπανια

Εκτελεση

Ριξτε τρεις σταγονες ανγκοστουρα πανω στον κυβο με τη ζαχαρη κ βαλτε τον κυβο στη βαση ενος ποτηριου σαμπανιας.Ριξτε το μπραντυ κ απογεμιστε με σαμπανια.Γαρνιρετε με μια χαλαρη σπειρα απο φλειδα πορτοκαλιου.Καταπληκτικο....δε σας χαλασε....Μακακες....!!!!!Οτιναναι...πω τι να

Προγραμμα WRC 2008

Αυτο ειναι το προγραμμα για το παγκοσμιο πρωταθλημα ραλλυ του 2008.Μετα λυπης το 2010 το ραλλυ Ακροπολις δε θα συμπεριλαμβανεται στο παγκοσμιο πρωταθλημα (μαλακες).Πολλες αλλαγες εχουμε οπως το ραλλυ Ιορδανιας...???(Τα χουμε χασει τελειως)..............

Το πρόγραμμα του 2008

1. Ράλι Μόντε Κάρλο (24-27 Ιανουαρίου)
2. Ράλι Σουηδίας (8-10 Φεβρουαρίου)
3. Ράλι Μεξικού (29 Φεβρουαρίου-2 Μαρτίου)
4. Ράλι Αργεντινής (28-30 Μαρτίου)
5. Ράλι Ιορδανίας (24-27 Απριλίου)
6. Ράλι Σαρδηνίας (16-18 Μαϊου)
7. Ράλι Ακρόπολις (29 Μαϊου-1 Ιουνίου)
8. Ράλι Τουρκίας (13-15 Ιουνίου)
9. Ράλι Φινλανδίας (31 Ιουλίου-3 Αυγούστου)
10. Ράλι Γερμανίας (15-17 Αυγούστου)
11. Ράλι Ν. Ζηλανδίας (28-31 Αυγούστου)
12. Ράλι Καταλωνίας (2-5 Οκτωβρίου)
13. Ράλι Κορσικής (10-12 Οκτωβρίου)
14. Ράλι Ιαπωνίας (24-26 Οκτωβρίου)
15. Ράλι Μ. Βρετανίας (28-30 Νοεμβρίου)

Δομινικανη Δημοκρατια

Μπορεί τα πιο γνωστά πούρα του κόσμου να είναι αυτά που παράγονται στην Κούβα, αλλά πούρα δεν παράγονται μόνο εκεί. Χώρες όπως η Δομινικανική Δημοκρατία, η Νικαράγουα, τα Κανάρια Νησιά παράγουν εκατομμύρια πούρα το χρόνο και έχουν αποκτήσει τους δικούς τους λάτρεις.


Όταν ο Φιντέλ Κάστρο πήρε την εξουσία, τον Ιανουάριο του 1959, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες εργοστασίων πούρων εγκατέλειψαν την Κούβα. Οι φάμπρικές τους; Έιχαν εθνικοποιηθεί. Ο Κάστρο ήθελε την ενοποίηση όλων των τύπων. Ο Τσε Γκεβάρα αντετέθη. Πολλές ιστορικές μάρκες δεν άντεξαν και έκλεισαν.

Οι παλαιοί ιδιοκτήτες θεώρησαν την επωνυμία των πούρων τους ιδιοκτησία τους, οπότε δεν δίστασαν να συνεχίσουν την παραγωγή τους με την ίδια επωνυμία στα γειτονικά κράτη όπως τη Δομινικανική Δημοκρατία (η όπως είναι ευρύτερα γνωστή, Άγιος Δομινικός). Μερικοί μάλιστα έκαναν και εισαγωγή χώματος από την Κούβα, που θεωρείται η αιτία που τα κουβανικά πούρα ξεχωρίζουν, ώστε σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία τους, η ποιότητα των πούρων να φτάσει αυτών των Κουβανέζικων. Πιστεύουμε ότι τα κατάφεραν. Έτσι αποφασίσαμε να σας παρουσιάσουμε τα καλύτερα πούρα από τον Άγιο Δομίνικο μιας και βρίσκονται στις πιο υψηλές θέσεις των διεθνών οδηγών αλλά και της δικιά μας κρίσης.

Θα υποκρινόμασταν αν ισχυριζόμασταν ότι δοκιμάσαμε το σύνολο των πούρων που παράγονται στη Δομινικανή Δημοκρατία. Έτσι οι επιλογές μας αποτελούν μία σύνθεση προσωπικών μας απόψεων αλλά και κρίσεων των δοκιμαστών του εγκυρότερου περιοδικού πούρων, του Cigar Aficionado.

Fuente Fuente OpusX Double Corona

Κατασκευαστής: Tabacalera A. Fuente y Cia
Τοποθεσία εργοστασίου: Δομινικανή Δημοκρατία
Wrapper: Δομινικανή Δημοκρατία
Binder: Δομινικανή Δημοκρατία
Filler: Δομινικανή Δημοκρατία
Βαθμολογία Cigar Aficionado: 95/100 (Το υψηλότερο του 2006)

Κανένα άλλο πούρο μέχρι τώρα δεν είχε τέτοια επίδραση στη βιομηχανία premium πούρων όπως το συγκεκριμένο. Από την εμφάνισή του το 1995, το Fuente Fuente OpusX έχει πιστούς οπαδούς, κάτι που το καθιστά δυσεύρετο στην αγορά. Η μάρκα έχει υπάρξει το αντικείμενο για περισσότερους από ένα δικαστικούς αγώνες και στόχος απομιμήσεων. Επίσης γέννησε μια διένεξη ως το πρώτο πούρο που πωλείται με wrapper (περιτύλιγμα) από «κουβανέζικο» φύλλο καπνού που καλλιεργήθηκε στη Δομινικανή Δημοκρατία – κάτι που θεωρείται από πολλούς ακατόρθωτο. Το μέγεθος double Corona είναι ένα αριστούργημα, κλασσικό στο είδος του, χειροτεχνείται από μία μικρή ομάδα εργατών που φτιάχνουν μόνο 75 περίπου πούρα την ημέρα. Το συγκεκριμένο πούρο είναι ο Κολοφώντας του μεστού αρώματος, με σύνθετες γεύσεις που κυμαίνονται από το δέρμα στον κρεμώδη καφέ και τη γη.

Aurora Preferidos Connecticut No.1

Κατασκευαστής: La Aurora S.A.
Wrapper: Φύλλο Κονέκτικατ - ΗΠΑ
Binder: Δομινικανή Δημοκρατία
Filler: Δομινικανή Δημοκρατία
Βαθμολογία Cigar Aficionado: 92/100

H La Aurora παρασκευάζει πούρα πάνω από έναν αιώνα και σήμερα τα προϊόντα της μοιάζουν να είναι καλύτερα από ποτέ. Αυτό το πούρο τυλίγεται με φύλλο Κονέκτικατ, ένα φύλλο που εκτιμάται ιδιαίτερα για την εμφάνισή του. Το φύλλο αυτό ωρίμασε για επτά χρόνια, καθώς είχε αγοραστεί σε αναμονή υψηλότερων τιμών και είχε ξεχαστεί σε αποθήκη.Το συγκεκριμένο φύλλο Κονέκτικατ έχει προσδώσει στο συγκεκριμένο καπνό μία πιο σκούρα απόχρωση και πιο ενδιαφέρουσα γεύση.

La Flor Dominicana Double Ligero Chisel

Κατασκευαστής: La Flor Domicana
Wrapper: Εκουαδόρ
Binder: Δομινικανή Δημοκρατία
Filler: Δομινικανή Δημοκρατία
Βαθμολογία Cigar Aficionado: 92/100

To πούρο του Litto Gomez είναι φορτωμένο με μία μεστή γεύση, που εντείνεται με ΄νότες μαύρου πιπεριού και ενδυναμώνεται από το filler και το binder που καλλιεργεί ο Gomez και που τελειοποιείται με ένα πλούσιο σκούρο φύλλο Σουμάτρας, καλλιεργούμενο στο Εκουαδόρ από την οικογένεια Oliva. Είναι ένα πούρο που δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε λόγω της τολμηρής γεύσης και του ξεχωριστού επιστομίου που θυμίζει στόμιο ξύλινου πνευστού.

Ashton Heritage Puro Sol Corona Gorba

Κατασκευαστής: Fuente
Wrapper: Καμερούν
Binder: Δομινικανή Δημοκρατία
Filler: Δομινικανή Δημοκρατία
Βαθμολογία Cigar Aficionado: 90/100

Η μάρκα Ashton έχει δημιουργήσει οπαδούς που απαρτίζονται από όλους τους τύπους των καπνιστών πούρων, αφού είναι μία μάρκα που παρέχει διαφορετικές εκδοχές για κάθε ουρανίσκο. Για το λάτρη του πούρου που θέλει ένα μετριοπαθή καπνό με ένα επιπλέον άγγιγμα πολυπλοκότητας και εξευγενισμού, που δεν το βρίσκει σ’ ένα maduro, υπάρχει η νεότερη εκδοχή του Ashton, το heritage Puro Sol. Αυτό το ισορροπημένο χαρμάνι δημιουργήθηκε από τον Carlos Fuente Sr, τον πατριάρχη της οικογένειας Fuente, και προσφέρει ένα πλούσιο και εξευγενισμένο καπνό.

Arturo Fuente Best Seller

Κατασκευαστής: Fuente
Wrapper: Καμερούν
Binder: Δομινικανή Δημοκρατία
Filler: Δομινικανή Δημοκρατία
Βαθμολογία Cigar Aficionado: 91/100

Από το 1983 που πρωτοεμφανίστηκε, η σειρά Arturo Fuente Hemingway έχει μαγέψει τους καπνιστές πούρων. Από τότε αρκετά πούρα με το ίδιο σχήμα – όχι όμως με το όνομα Χέμινγουέι – βρίσκονται στην αγορά και τα περισσότερα από αυτά είναι εξαιρετικά. Το αγαπημένο μας είναι το Best Seller, ένα Χεμινγουέι στο πνεύμα, αν και όχι στο όνομα, το οποίο έχει φανταστικές καμπύλες, με το ένα άκρο σε σχήμα ρώγας που ανάβει σαν ένας χοντρός γλόμπος. Ακόμα και αν δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό εμφανισιακά, το Best Seller θα συνέχιζε να είναι ένα από τα καλύτερα πούρα στον κόσμο. Φτιάχνεται από καλά παλαιωμένους καπνούς που εκφράζονται με μία γλυκιά γεύση ξύλου και δόση μελιού.

Συμβουλές για τα πούρα

1. Αν το πούρο καίγεται ανομοιόμορφα, τότε το σημείο που είναι λιγότερο καμένο γυρίστε το προς τα κάτω.
2. Όταν τελειώσει το πούρο σας μην το σβήνετε - έτσι το στραγγαλίζετε. Αφήστε το στο σταχτοδοχείο να σβήσει μόνο του.
3. Όσον αφορά το δαχτυλίδι: Χρειάζεται για να κρατάει σφιχτό το πούρο. Άλλωστε το σημείο που είναι τοποθετημένο το δαχτυλίδι είναι συνήθως το σημείο που πιάνουμε το πούρο. Αν το αφαιρέσουμε, η τριβή του πούρου με το χέρι μας, είναι πιθανό να προκαλέσει σκίσιμο στο wrapper.
4. Τραβήξτε περίπου μία ρουφηξιά το λεπτό. Συχνά τραβήγματα προκαλούν υπερθέρμανση στο πούρο, ενώ πιο αραιά κάνουν τη φωτιά του πούρου να σιγοσβήνει.
5. Η διάθεση πάει αντιστρόφως ανάλογα με το πούρο. Αν είστε κακόκεφος (βαριά διάθεση), τότε καπνίστε ένα ελαφρύ πούρο. Αν είστε στα πάνω σας, κάντε ένα βαρύ πούρο να το ευχαριστηθείτε.
6. Τα πούρα είναι για κατανάλωση και όχι για αποταμίευση - μην τα λυπάστε. Χαρείτε τώρα το πούρο σας!

Πούρα : 10 top επιλογές για aficionados

Montecristo Edmundo

Χρειάστηκε να περάσουν μερικά χρόνια μέχρι το Montecristo Edmundo να αποκτήσει τη φήμη που του άξιζε ως ένα από τα κορυφαία κουβανέζικα πούρα. Η εύρωστη σύνθεσή του με το πλούσιο μεξικο-κουβανέζικο άρωμα, τυλίγεται μαζί με την άριστη γλυκόπικρη γεύση του αυθεντικού Montecristo. Το Edmundo καίγεται ήπια και αργά αφήνοντας στο τέλος μία ενδιαφέρουσα επίγευση.

Ταιριάζει με: Glenfiddich Gran Reserva, 21 ετών. Αυτό το καθαρό, single malt ουίσκι προσθέτει με τη φίνα, ευγενή γεύση του στην κουβανέζικη τελειότητα του καπνού.


Partagas Piramides Le 2000

Το καφετί διαμάντι της κατηγορίας robusto, καίγεται ονειρικά. Δεν είναι κατάλληλο για τον ουρανίσκο κάποιου αρχάριου, αφού μόνο ένας έμπειρος καπνιστής μπορεί να απολαύσει την κανέλα, τον κέδρο, το πιπέρι και όλα τα υπόλοιπα που συνθέτουν αυτό το «δολοφονικό» μαύρο πούρο. Η περιορισμένη του έκδοση το κάνει δυσεύρετο, αλλά μην το προσπεράσετε αν βρεθεί στο δρόμο σας.

Ταιριάζει με: Talisker 10. Όπως το Partagas, έτσι και αυτό το ιδιαίτερο Scotch δεν απευθύνεται σε άπειρους ουρανίσκους. Απολαύστε τα αργά και ο ιδανικός συνδυασμός τους θα σας συνοδεύει όλη τη βραδιά.




Padron 1964 Anniversary Imperiale

Το καμάρι της Νικαράγουα, το Padron 1964 Anniversary Imperiale αποτελεί ένα σύνθετο υπόδειγμα γεύσης: πιπέρι, εσπρέσο, μερικές πινελιές κακάο και μια ιδέα κέδρου. Το εξαιρετικό δέσιμό του και η άψογη καύση του θα σας επιτρέψουν να εκτιμήσετε πλήρως αυτό το σύμπλεγμα γεύσεων και απολαύσεων.

Ταιριάζει με: Laphroaig Cask Strength, το οποίο χαρακτηρίστηκε από το Whiskey Magazine scotch της χρονιάς 2005. Το πικάντικο Padron υποδέχεται τη γλυκιά, καπνιστή γεύση της βανίλιας αυτού του scotch.



La Aurora 100 Años Belicoso

Το La Aurora, ο πρόγονος στην ουσία ολόκληρης της δομινικανής παραγωγής πούρου, γιόρτασε τα 100 χρόνια της επιχείρησης με μία περιορισμένη έκδοση που πραγματικά συντάραξε τον κόσμο του πούρου, κερδίζοντας διθυραμβικές κριτικές από τα περιοδικά Cigar Aficionado και Cigar Insider. Αυτό το πλούσιο μείγμα μπαχαρικών, δέρματος, ξύλου, και όχι μόνο, διπλωμένο σε φύλλα Dominican Corojo, αξίζει μια μικρή περιουσία, όχι μόνο λόγω της άριστης ποιότητάς του, αλλά και επειδή είναι ένα από τα πιο δυσεύρετα πούρα στον κόσμο.

Ταιριάζει με: Oban Single Malt Scotch Whiskey, 14 ετών. Αυτό το πολύ φίνο scotch των highlands, με το λαμπερό, χρυσαφένιο χρώμα, ταιριάζει άψογα με τη φυσική γεύση των φύλλων του Aurora.



Cohiba Siglo VI

Η έκτη και τελευταία προσθήκη της σειράς Cohiba La Linea 1492, για τον εορτασμό της άφιξης του Χριστόφορου Κολόμβου στην Αμερική, πήρε το ψευδώνυμο «κανόνι». Το Singlo VI, της κατηγορίας toro, διαθέτει έναν από τους πιο φίνους καπνούς στην κουβανέζικη αγορά. Ο βαρύς καπνός του εμπλουτισμένος με ένα μείγμα υπέροχων γεύσεων, εξηγεί τον τεράστιο αριθμό πιστών οπαδών του.

Ταιριάζει με: Ardberg 17. Η Ardberg είναι μία παλιά ποτοποιία. Το καθαρό χρώμα του και η κάπως ελαφριά καπνώδη γεύση του ταιριάζει όμορφα με το συμπυκνωμένο αυτό πούρο.




Bolivar Royal Corona

Βραβευμένο από το Cigar Aficionado ως το καλύτερο του 2006, αυτό το γεμάτο Bolivar robusto διαθέτει τον πικάντικο χαρακτήρα και τη γεύση που περιμένουμε από ένα κουβανέζικο Bolivar. Κάθε ρουφηξιά προσφέρει ένα διαφορετικό σύνολο γεύσεων ενώ το πούρο καίγεται αργά, αφήνοντας μία ευχάριστη επίγευση.

Ταιριάζει με: Isle of Jura Superstition. Ίσως το μόνο Scotch που μπορεί να συναγωνιστεί τις διαρκώς εναλλασσόμενες γεύσεις του Bolivar.



Padrón Serie 1926 No. 1

Το Cigar Aficionado το ανακήρυξε καλύτερο πούρο για το 2004 και αρκετοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι πρόκειται για ό,τι καλύτερο έχει βγάλει ποτέ η φίρμα. Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με το review του αναγνώστη του Top25Cigar.com, που έγραψε ότι «αυτό το πούρο με πήρε μαζί του σε ένα ταξίδι που δε θα έπρεπε να είναι νόμιμο». Προσφέροντας πλούσια αρώματα κρέμας, σοκολάτας, κόκκων καφέ και πέτσινης υφής, αυτό το πούρο ξεχωρίζει για τη γεμάτη γεύση του.

Ταιριάζει με: Balvenie Portwood 21. Το απαλό, βελούδινο μείγμα φρούτων, μελιού και ελάχιστων μπαχαρικών ταιριάζει απόλυτα με τη γεύση αυτού του maduro Padrón.

Fuente Fuente OpusX

Ο Arturo Fuente λανσάρισε για πρώτη φορά το OpusX το 1995, για να το δει, μέσα σε λίγο καιρό, να γίνεται αντικείμενο λατρείας. Οι εργάτες φτιάχνουν μόλις 75 την ημέρα –ένα υπόδειγμα ελέγχου ποιότητας επενδεδυμένο με κουβανέζικο περιτύλιγμα. Παρά την υπερβολική τιμή του -που μπορεί να αγγίξει τα 100 δολάρια– κανείς από όσους το έχουν δοκιμάσει δε θα μπορούσε να παραπονεθεί.

Ταιριάζει με: Macallan 18. Η παλαίωση σε ξύλινα βαρέλια δίνει σε αυτό το Scotch την απαλή γεύση που χρειάζεται για να συνοδεύσει το αριστούργημα του Fuente.

Romeo y Julieta Churchill

Ονομασμένο προς τιμήν του Winston Churchill, ενός από τους γνωστότερους και πλέον πιστούς οπαδούς της μάρκας, αυτό το Romeo y Julieta δίνει αρχικά την εντύπωση της εκλεπτυσμένης γεύσης. Όμως, όπως ο ίδιος ο Winston, είναι ένα ισχυρό πούρο, ικανό να βγάλει νοκ άουτ τους ερασιτέχνες.

Ταιριάζει με: Aberlour Double Cask Matured. Αυτό το απαλό Speyside Scotch με την υποψία καραμέλας συμπληρώνει ιδανικά τη γεύση του πούρου.




Cohiba Esplendido

Ο ίδιος ο Τσε Γκεβάρα θεωρούσε το Cohiba ένα πούρο πολύτιμο, την αποκλειστικότητα στην απόλαυση του οποίου δικαιούνταν ο Φιντέλ, οι φίλοι του και τα εξέχοντα πρόσωπα του κόσμου. Φτιαγμένα αποκλειστικά από γυναίκες, παρέμειναν για πολλά χρόνια προνόμιο των ισχυρών. Όταν, το 1982, διατέθηκαν για πρώτη φορά στο κοινό, προκάλεσαν σάλο –και όχι άδικα.

Ο Nick Passmore, tastemaker του Forbes, δε δίστασε να το αποκαλέσει –αυτό και το αντίστοιχο robusto– «το καλύτερο πούρο που κάπνισε ποτέ» και ο James Suckling του Cigar Aficionado θαύμασε την «απίστευτη καταγωγή» αυτού του «πούρου – βόμβα».

Ταιριάζει με: Glendorach 18. Το καλύτερο Scotch για το καλύτερο πούρο.

Παρανοια...

Ο καιρος περνα γρηγορα και δεν αντιλαμβανομαστε τη ροη του χρονου.Ηδη ειμαστε στο Δεκεμβρiο τoυ 2007 και μεχρι να το καταλαβουμε θα εχει τελειωσει κ αυτος ο μηνας...Γι'αυτο κ το καλυτερο που μπορω να σκεφτω αυτη την ωρα ειναι....Τζακι, ενα κονιακακι Ρεμι Μαρτεν σιγοκαιγοντας με ενα cuaba divino κ την Ελπιδα διπλα μου να γουσταρω...

Aιολικά Πάρκα

Ευρωπαϊκά σχέδια για επενδύσεις σε παράκτια αιολικά πάρκα

Στην αιολική ενέργεια φαίνεται ότι στρέφει την προσοχή της η Ευρώπη και σχεδιάζει την ανάπτυξη αιολικών πάρκων ακόμη και στη θάλασσα, όπου δεν υπάρχουν εδαφικοί περιορισμοί

Σχεδόν 19.000 ανεμογεννήτριες βρίσκονται εγκατεστημένες στο έδαφος της Γερμανίας, στις περιφέρειες των πόλεων και κατά μήκος των αυτοκινητοδρόμων. Παράγουν περίπου το 5% του ηλεκτρικού ρεύματος στη Γερμανία, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο. Όμως, τα καλύτερα σημεία έχουν ήδη καταληφθεί και ο ελεύθερος διαθέσιμος χώρος, όπου μπορούν να χτίσουν οι εταιρείες, είναι πλέον ελάχιστος. Ωστόσο, το πρόβλημα αυτό δεν αφορά μόνο τη Γερμανία.

«Δεν υπάρχει πλέον πολύς ελεύθερος χώρος», δηλώνει ο Στιβ Σόγιερ, γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Αιολικής Ενέργειας, που εκπροσωπεί τη βιομηχανία και συμπληρώνει; «Η Βόρεια Ευρώπη είναι μία μικρή, πυκνοκατοικημένη χερσόνησος στο δυτικό άκρο της Ασίας, με πάρα πολλούς ανθρώπους. Η επόμενη φάση της ανάπτυξης, για χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, είναι στις παράκτιες περιοχές, όπου οι πηγές είναι καλύτερες».

Γερμανικά σχέδια έως το 2030

Η Γερμανία είναι από τις ελάχιστες χώρες που επενδύουν στην παράκτια αιολική ενέργεια, καθώς στόχος είναι έως το 2020 το 30% της παραγωγής ηλεκτρικού να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Μάλιστα, το 2008 θα ξεκινήσουν να λειτουργούν τα πρώτα αιολικά πάρκα στη Βόρεια και τη Βαλτική Θάλασσα.

Σύμφωνα με τους αναλυτές, οι χώρες που λαμβάνουν μέτρα προκειμένου να μειώσουν τις εκπομπές αερίων, επενδύουν όλο και περισσότερα χρήματα στα παράκτια αιολικά πάρκα.

Μάλιστα, το υπουργείο Περιβάλλοντος της Γερμανίας προβλέπει ότι μέχρι το 2030 το ένα τρίτο της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα παράγεται στα αιολικά πάρκα. Η ένωση μηχανικών εκτιμά ότι η αξία της επένδυσης φτάνει τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο η έλλειψη διαθέσιμου χώρου που οδηγεί τις εταιρείας παραγωγής ηλεκτρισμού να καταφύγουν στις παράκτιες περιοχές. Οι αιολικές μηχανές μπορούν μέσα στη θάλασσα να δουλέψουν με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη, ακόμη και 50% περισσότερο. Αντιθέτως, στη στεριά οι τουρμπίνες δουλεύουν μόνο με το 20% της δύναμής τους.

Ευρωπαϊκές και βρετανικές επενδύσεις στα αιολικά πάρκα

Προς τη θάλασσα κοιτάζουν και η Μεγάλη Βρετανία και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη Μεγάλη Βρετανία το 1,5% του παραγόμενου ηλεκτρισμού προέρχεται από τα αιολικά πάρκα, όμως η έλλειψη γης είναι ακόμη πιο έντονη από τη Γερμανία και έχουν ήδη εκπονηθεί τα σχέδια κατασκευή αιολικών πάρκων στη θάλασσα.

Από την άλλη πλευρά η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κάνει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα πιο ακριβές, καθώς σύμφωνα με τους κανονισμούς της, οι εταιρείες θα πρέπει να αγοράζουν επιπλέον άδειες εκπομπής αερίων, εάν παράγουν διοξείδιο του άνθρακα. Με αυτό τον τρόπο η ρύπανση του περιβάλλοντος θα γίνει μια πολύ ακριβή υπόθεση. Αντιθέτως, επενδύσεις που αφορούν ανανεώσιμές πηγές ενέργειας, όπως τα αιολικά πάρκα θα στηρίζονται οικονομικά από τις Βρυξέλλες, οδηγώντας με αυτό τον τρόπο την Ευρώπη σε μία ενεργειακά φιλική για το περιβάλλον εποχή.

Το πρώτο βήμα το έχει κάνει ήδη η RWE, η μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρισμού της Γερμανίας, η οποία τον Νοέμβριο ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να υπερδιπλασιάσει την παραγωγική ικανότητά της από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, επενδύοντας περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ κάθε χρόνο, ξεκινώντας από το 2008. το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων θα πηγαίνει στην κατασκευή αιολικών πάρκων στις παράκτιες περιοχές και στο εσωτερικό.

Ενθαρρυντικές όμως είναι και οι μελέτες του πανεπιστημίου του Στάνφορντ, σύμφωνα με τις οποίες οι χώρες που διαθέτουν ελεύθερη γη, όπως οι ΗΠΑ μπορούν να παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής τους ενέργειας με αιολικά πάρκα. Μάλιστα, επισημαίνουν πως εάν ήταν δυνατό να εκμεταλλευθούμε το 20% της αιολικής ενέργειας, θα μπορούσε να καλυφθεί 100% η ζήτηση σε ηλεκτρισμό για όλες τις απαιτήσεις και να καλύψει επτά φορές για τις ανάγκες ηλεκτρισμού.

Παλιά τεχνολογία για τις παράκτιες ανεμογεννήτριες

Ένα μόνο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι εταιρείες ηλεκτρισμού με τις ανεμογεννήτριες. Τα μοντέλα που υπάρχουν σήμερα έχουν σχεδιαστεί να είναι τοποθετημένα στη στεριά. Στη θάλασσα οι συνθήκες είναι πολύ πιο δύσκολες και δεν είναι σίγουρο αν οι μηχανές αντέξουν. Γι' αυτό το λόγο, πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες, πιο δυνατές και αξιόπιστες. Η τεχνολογία επίσης για τις παράκτιες μηχανές είναι στο σημείο που βρίσκονταν οι ανεμογεννήτριες στεριάς πριν από δέκα χρόνια.

Αυτό φαίνεται να το λαμβάνουν υπόψη τους και χώρες όπως η Γερμανία και η Μεγάλη Βρετανία. Παρόλα αυτά οι ευρωπαϊκές χώρες φαίνονται έτοιμες να λάβουν το ρίσκο ετοιμάζουν να υλοποιήσουν τα σχέδια τους, επενδύοντας στην παράκτια αιολική ενέργεια.

Ελληνικος Στρατος

Σημερα η πρωτη εξοδος απο το στρατοπεδο του ΚΕΕΔ...Ναι καλα ακουσατε.Θα γινω συγγραφεας, τιτλος του πρωτου μου βιβλιου? Η Λογικη της Παρανοιας, τπτ αλλο απο θεμα σχολιων(Τα λεει η φωτο).Αυτα, θα τα πουμε συντομα....χαχαχαχουχουχουχαχανφδλσφηκξσφδρεςςτθολξκηνβωφδσετ

Κοκτέιλ (1)

Jamaican Mohito

Μερικά φύλλα μέντας
1 μεζούρα φυσικό χυμό λεμόνι
5 μεζούρες μαύρο ρούμι 5 μεζούρες σόδα
8 πρέζες Αγκοστούρα μπίτερ

Ανακατεύουμε τα φύλλα της μέντας με το χυμό λεμόνι σε ψηλό ποτήρι και συνθλίβουμε τα φύλλα με ένα κουτάλι. Προσθέτουμε πάγο, ρούμι και συμπληρώνουμε με σόδα και στο τέλος πρέζες Αγκοστούρα.

Cuban Mojito

1 κουταλιά ζάχαρη
2 μεζούρες φρέσκο χυμό λάιμ
Μερικά φύλλα και ένα κλαδάκι μέντας
2 μεζούρες λευκό ρούμι
2 μεζούρες σόδα

Βάζουμε τα φύλλα της μέντας σε ένα ψηλό ποτήρι και προσθέτουμε φρέσκο χυμό λάιμ. προσθέτουμε ζάχαρη και στη συνέχεια συνθλίβουμε τη μέντα με ένα γουδοχέρι ή κουτάλι. Στη συνέχεια βάζουμε τριμμένο πάγο και ρούμι, συμπληρώνουμε με σόδα και γαρνίρουμε με ένα κλαδάκι μέντα.

Προσεχώς κ άλλα..........ναι ναι καλά ακούσατε....

Ραδιοφωνο

Ναι καλα καταλαβατε,προκειται για τον καινουριο γνωστο και σχεδον ηδη μυθικων διαστασεων ανωνυμο προς το παρον ραδιοφωνικο σταθμο.Γι αυτο πρεπει κ να αφομοιωθει απο το κοινο του...: http://holygrenade.listen2myradio.com/

'Αρης Βελουχιώτης

Στις 14 Οκτωβρίου 1950, στην 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ ο Ζαχαριάδης θα πει

«Ο Βελουχιώτης εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το κόμμα μπορούσε. Δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κόμμα και τον ΕΛΑΣ»

Μετά από δώδεκα χρόνια, το 1962 θα πει στον Αχιλλέα Παπαϊωάννου, ταγματάρχη του ΕΛΑΣ, που τον επισκέφτηκε στην εξορία του, στο Σουργούτ.

« Ο Άρης ήταν ένας άξιος καπετάνιος. Λαϊκός αγωνιστής. Ήταν και έμεινε θρύλος. Άξιος αρχηγός του ΕΛΑΣ. Ένα ατίθασο και λογικό παλληκάρι. Ήταν ο νέος Καραϊσκάκης με την πιό πλατιά έννοια σε πανελλαδική κλίμακα. Τον θυσίασα μπροστά στο τοίχος της τότε ΚΕ του ΚΚΕ. Έχω βαρειά την ευθύνη γι’ αυτό κι’ έχω ένα ασήκωτο βάρος στη συνείδησή μου. Έπρεπε να του μηνύσω να μπει στην Αλβανία και θα ήταν αργότερα ο φυσικός αρχηγός του ΔΣΕ.»

Οι δηλώσεις αυτές του Ζαχαριάδη τα λένε όλα.

Μαθηματα Οινου

Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός… Eφτασε το φθινόπωρο και στην καρδιά του Οκτώβρη σε όλη την Ελλάδα ξαναμύρισε μούστος! Κάθε χρόνο αυτό το μήνα γιορτάζουμε την αρχή ενός κύκλου, που τουλάχιστον στα μάτια όσων αγαπούν το κρασί φαντάζει εξαιρετικά γοητευτικός.

Απαραίτητο κρίκο της επιτυχίας αποτελεί φυσικά το βράσιμο του μούστου, η περίφημη δηλαδή αλκοολική ζύμωση. Το πιο συναρπαστικό φαινόμενο της Φύσης, όπως έλεγε ο Παστέρ.

Σύγχρονα πλέον ηλεκτρονικά πιεστήρια βγάζουν το γλυκό χυμό, που πριν από όλους «γραδάρουν» οι μέλισσες, οι πρώτοι απρόσκλητοι επισκέπτες. Πόσες βραδιές ξενυχτάς δίπλα στο νεογέννητο κρασί, ακούγοντας την αναπνοή του, που σε γεμίζει με το φρέσκο του άρωμα.

Ο κόπος και τα ξενύχτια σου σε κάνουν να λαγοκοιμάσαι, περιμένοντας την ώρα να γευθείς το νέο κρασί, που θα σου πει τα μυστικά του, αλλά και κανένα παράπονο, σαν εκείνα που λένε τα παιδιά όταν μεγαλώνουν στους γονείς τους, ότι έπρεπε να κάνουν ακόμη... περισσότερα. Οι ιδανικές δεξαμενές στην οινοποίηση θεωρούνται πλέον οι ανοξείδωτες, που συνήθως είναι εξοπλισμένες με τα πιο σύγχρονα συστήματα θερμικού ελέγχου των ζυμώσεων. Ακόμα και οι ερασιτέχνες μπορούν να φρενάρουν τις μεγάλες θερμοκρασίες της ζύμωσης, που για τα λευκά και τα ροζέ δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 20 βαθμούς και για τα ερυθρά τους 30, παρακολουθώντας άγρυπνα την πτώση των σακχάρων και την εμφάνιση του οινοπνεύματος.

Αν όλα πάνε καλά σε λίγες μέρες (8-10) ο έντονος κοχλασμός του μούστου θα κοπάσει και το ψιλοβράσιμο στο βαρελάκι μας ή την ανοξείδωτη δεξαμενούλα θα συνεχιστεί για δύο ακόμη μέρες. Στη φάση της ολοκλήρωσης του βρασίματος οφείλουμε να μετρήσουμε τα υπολειπόμενα σάκχαρα που πρέπει να είναι 2 γρ. / λίτρο και το αλκοόλ ανάμεσα στους 12 και 13 βαθμούς. Μόνο σε αυτή την περίπτωση το νεογέννητο κρασί μας θα έχει δικαίωμα να λέγεται ξηρό, δηλαδή sec ή dry και φυσικά θα θεωρείται οινολογικά πετυχημένο. Διαφορετικά, αν δεν παρατηρείται βρασμός μέσα στο δοχείο μας και τα σάκχαρα όχι μόνο δεν είναι 2 γρ. / λίτρο, αλλά αντιθέτως επιμένουν να δίνουν το «παρών» σε μεγαλύτερα ποσοστά, τότε αρχίζει για τον οινοποιό μια μεγάλη περιπέτεια με αμφίβολα αποτελέσματα.

Το λευκό και ξηρό κρασί αξίζει να σταθεροποιηθεί, όπως συνηθίζεται να λέγεται οινολογικά, δηλαδή να παγώσει στους -5 βαθμούς και στη συνέχεια να φιλτραριστεί και να εμφιαλωθεί τους πρώτους επόμενους μήνες. Τις περισσότερες φορές δεν συντρέχει ιδιαίτερος λόγος περαιτέρω καθυστερήσεων ή άσκοπης φύλαξης.

Αντίθετα, το κόκκινο κρασί μπαίνει στο καινούργιο δρύινο βαρέλι για να παραμείνει λίγους μήνες και να αρχίσει να μεταμορφώνεται, να ωριμάζει, ενώ τα ολοκάθαρα κελάρια υποδέχονται το νέο κρασί σε ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας, υγρασίας, φωτισμού και αερισμού.

Για να περιγραφούν αναλυτικά όλες αυτές οι διαδικασίες χρειάζονται ολόκληροι τόμοι, γιατί διαρκούν πολλά χρόνια. Η παραγωγή ενός καλού κρασιού μπορεί να κρατήσει και μια ζωή. Αυτή η προσπάθεια δεν περιγράφεται μόνο από οινολόγους. Περιγράφεται καλύτερα από τους ποιητές - γιατί μόνο αυτοί μπορούν να νιώσουν έναν καημό. Και είναι μεγάλος καημός να κάνεις κρασί.

Ernesto Guevara de la Serna

''Ολοι εμεις οι απροσαρμοστοι ειμαστε καταδικασμενοι να σκοτωθουμε,καταρωμενοι μια εξουσιαπου τελικα στηριζουμε με τον θανατο μας.''