Περιπέτειες στην Οινόη - Μήπως τα έχω χάσει?

Χθες ονειρεύτηκα ότι ανακάλυψα την τηλεμεταφορά. Αφού έκανα τα απαραίτητα τέστ στο εργαστήριο που είχα και είδα ότι είναι απόλυτα ασφαλές, το προώθησα σε μια διαφημηστική εταιρεία. Το επόμενο που θυμάμαι από το όνειρο ήταν ότι διάβαζα εφημερίδες, που είχαν πρωτοσέλιδα δηλώσεις των CEO των χρεωκοπημένων αεροπορικών εταιριών. Ήταν το πρώτο μπάμ που έγινε στην αγορά. Μετά βρέθηκα δολοφονημένος. Καλή φάση.

Σήμερα κοίταζα τη θάλασσα, στο βάθος της έβλεπα βουνά. Πως σκατά γίνεται αυτό? Αφού δεν έχει βουνά εκεί που κοιτάω, σκέφτηκα. Μαλάκα, τι γίνεται? Μετά από ένα λεπτό έσκασε η πιο απίστευτη μπόρα που έχω δει. Τελικά τα βουνά ήταν κύματα. Και αυτό καλή φάση.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πολλές φορές το μυαλό σε παρασύρει σε παρανοικές καταστάσεις, ιδέες και σκέψεις.

Γύρισα από το εστιατόριο στην παραλία. Ανεβαίνοντας το ανηφορικό δρομάκι, άκουσα φωνές από πίσω μου. Γύρισα και κοίταξα γιατί τόσες τσιριχτές φωνές? Ξαφνικά η μια από τις δυο σκιές σήκωσε κάτι σαν λοστό και κοπάνησε την μια σκιά. Έπεσε μπρούμυτα με τη μύτη στο πλακόστρωτο. Πάει...την τράβηξε (από τις φωνές, γκόμενα πρέπει να ήταν) συρτή με το κεφάλι να σκουπίζει το λασπουριό της πρωινής βροχής, ώσπου χάθηκε πίσω από την γωνία που έκανε το κτίριο.

Μήπως είναι και αυτό ένα από τα πολλά που περνάνε από το μυαλό μου όταν αφαιρούμαι?

Burda Karadeniz

Burda Cikis Yok

Viva Carsamba shoe - Texas of Turkey