Μου έλειψε το φοιτητιλίκι και το Καλοκαίρι

Αυτή είναι ζωή....

Περιπέτειες στην Οινόη - Η σκουπιδιάρα και τα πετρέλαια του Αιγαίου

Λοιπόν. Η Ελλάδα δεν θα ξεχρεώσει το ΔΝΤ και το δάνειο μέσα στο 2011. Όποιος το λέει αυτό είναι κατεστραμμένος και μάλλον είναι τρόμπας. Αυτό σκεφτόμουν την ώρα που άκουγα τα λόγια αυτά να φτερουγίζουν από το στόμα αυτού που μοιραζόμαστε τον ίδιο χώρο εστίασης και ύπνου.

- ''Η Ελλάδα έχει τόσα πετρέλαια στο Αιγαίο που θα πλουτίσουμε. Θα μοιράζονται 100ευρα σαν τις καραμέλες ούζου που σου προσφέρει η Aegean στις πτήσεις της, στον απλό κόσμο. Ποια Σαουδική Αραβία και μαλακίες? Ρε μαλάκα δεν έχεις διαβάσει liako.gr? Εεεε είσαι μαλάκας τότε.''

Πες μου τι να απαντήσω σε ένα τέτοιου εύρους μαλακισμένου και επίμονου εγκεφάλου που δεν καταλαβαίνει την διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Βρε παπάρα ολικής αλέσεως, διάβασε και καμιά είδηση από αλλού να δεις και τι γίνεται στον αληθινό κόσμο. Δεν έχω πρόβλημα να έχει ο καθένας τις απόψεις του αλλά του απαγορεύω να τις ξεστομίζει απερίσκεπτα και χωρίς απόδειξη. Δε τα καταλαβαίνω αυτά.

- ''Πόσο είναι το Γιούαν? Μήπως να τα κάνουμε γιούαν?''

Στα αρχίδια μου. Αφού θα πλουτίσεις μέσα στο 2011. Γιατί να ψάχνεσαι να σώσεις τα λεφτά της τράπεζας? Αντιφάσκεις ρε πούστη.... Πρώτα θα βάζεις μια τάξη στις σκέψεις σου και μετά θα τις ξεστομίζεις - οι σκέψεις δεν είναι χειροβομβίδες κρότου λάμψης . Το ξέρω είναι επιστήμη. Προσπάθησε όμως. Γαμώ τα χρόνια μου....

Μια συζήτηση στην Τουρκία με έναν Βόρειο ηπειρώτη (?) για τα πετρέλαια της Ελλάδας και το Κινέζικο νόμισμα....Τι κάνουμε εδώ?

Η Βόλτα

Μέτα από την καμένη συζήτηση λέω κάτσε να βγω για μια βόλτα, είχα συφιλιαστεί. Στρίβω στο φανάρι. Τι αντικρίζω? Μια σκουπιδιάρα να είναι σταματημένη με αλαρμ και οι δυο σκουπιδάρηδες να ξεθάβουν έναν τυπά κάτω από δεκάδες σακούλες. Τι άλλο? Πόσο ακόμα?Bill πες μου πόσο ακόμα θα αντέξουν τα μάτια μου να βλέπουν σκηνικά? Τελικά τον ξεθάψαν. Είχε στη μόυρη του σάλτσες ή τονοσαλάτες, δε κατάλαβα... το χειρότερο ήταν ότι ήταν κοστουμαρισμένος με γυαλιστερά παπούτσια, μάλλον για τσιγάρα θα βγήκε (έτσι κάνουν αυτοί εδώ, κοστούμι για να πάνε στο περίπτερο). Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όλος είχε γίνει σαν σκατά αλλά το παπούτσι πάλι καθρέφτης ήταν, πεντακάθαρο. Είναι λες και έχουν κάνει ειδική συμφωνία με τον Αλλάχ. Στην συνέχεια σηκώθηκε και έφυγε περπατώντας με ένα εκνευριστικό χαμόγελο, σαν μουνί καπέλο, αλλά περήφανος για το σκαρπίνι που άντεξε την δοκιμασία.

Εδώ θέλω τον αγαπημένο μου Τσίρο να δει το πραγματικό American Dream.

Burda Karadeniz

Burda cikis yok

Σκατά, Ψοφίμια και Σκουπίδια

Ρε μαλάκες σοβαρευτείτε λίγο. Όταν γίνεται ατύχημα στον δρόμο και αντί να στουκάρεις σε κολώνα-μάντρα, στουκάρεις σε αγελάδα και γίνεται splaterιά μαζεύεις τα υπολείμματα από τον περιβάλλοντα χώρο. Δεν τ' αφήνεις να οξειδώνονται επ' αόριστον... Είναι κάτι παρόμοιο με αυτό που περιέγραψε ο ΜiKaPo:

Έχεις φασολάδα από χθες. Τη βγάζεις απ'το ψυγείο κ την βάζεις στο μάτι να τη ζεστάνεις. Αν την αφήσεις 5 λεπτά, είναι οκ. Αν την αφήσεις 10 λεπτά είναι πάλι οκ αλλά καίει (ω καίει δλδ). Αν την αφήσεις 15 λεπτά, αρχίζουν κ κολλάνε τα φασόλια στο μπάτο. Αν την αφήσεις μισή ώρα, τρώς φασολάδα τσιγαριστή-καπνιστή. Αν την αφήσεις...σκέτο...κ πάς για ύπνο, παίρνει φωτιά η κατσαρόλα. Είναι δλδ θέμα αντίληψης το πόσο θα καεί η φασολάδα...

Πραγματικά η βρώμα και η δυσωδία που αναβλύζει ένα 400 κιλών ψοφίμι, 11 ημερών νεκρό και χιλιοπατημένο από τα φορτηγά της εθνικής οδού είναι απερίγραπτη (δε περιγράφονται οι οσμές?). Αλλά τι να πεις? Εδώ είναι φυσιολογικό το να πετάς τα σκατά και ότι άλλο άχρηστο από την καθημερινότητά σου στη θάλασσα και να βγαίνεις στο μπαλκόνι και αντί να αγναντεύεις την θέα, να αγναντεύεις την χωματερή της πόλης (η οποία είναι 300 μέτρα από την κεντρική πλατεία-είσαι στο έλεος των ανέμων δηλαδή). Θεωρείται επίσης φυσιολογικό να πηγαίνεις το καλοκαίρι με το κορίτσι σου ρομαντική βόλτα στην προβλήτα και να βλέπεις να επιπλέει το σκατό που έχεσες μισή ώρα πριν όταν σε έπιασε κόψιμο από το βρωμοκεμπάπ που έφαγες από τον δρόμο...

- Μωρό μου κοίτα τι κουράδα σου έκανα

- Αχ αγάπη μου είναι πολύχρωμη, για μένα το έκανες αυτό? Τι γλυκός που είσαι....

ΡΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΞΥΠΝΗΗΗΗΗΗΗΣΤΤΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!

Βγείτε στους δρόμους, κλείστε εθνικές οδούς, κάντε απεργίες. Μην είστε πρόβατα!! Πραγματικά στην πατρίδα βγαίνουμε και κλείνουμε δρόμους και πυρπολούμε μπατσικά για πολύ καμένους-ασήμαντους λόγους. Μην μπω στην διαδικασία να τους αναφέρω. Η κωλοθρησκεία και η πλύση εγκεφάλου μέσα από αυτήν καθώς και η κοινωνική αμορφωσιά μας κάνει σκλάβους (είναι και παγκόσμια μέρα κατά της δουλείας). Η αντίληψη για το τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας έχει πάει στο διάολο.

Σκατά, ψοφίμια και σκουπίδια.....

Ουκ αν λάβoις παρά του μη έχοντος

Πραγματικά δείτε αυτό.....

Επεισόδια:

http://www.megatv.com/oyk/default.asp?catid=21116&subid=2&pubid=17390777#toppage

Diesel Banned

Δε πιστεύω να βλέπετε καλαμπόκια και φλογέρες, τρόμπες για φούσκωμα βαρκούλας και ακορντεόν...Ελέγξτε τα μάτια σας.... ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!!!!!!!!!!!!!!

Thievery Corporation

Τα λόγια είναι περιττά όταν μιλάμε για τους Thievery Corporation. Πραγματικά πιστεύω ότι είναι η μόνη μουσική που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Σε στέλνει σε άλλα μέρη, και είναι αληθινό ναρκωτικό.... Τους περιμένουμε και πάλι στην Αθήνα...με Vodka και χόρτο...

Οδηγώ και σε Σκέφτομαι

Οδηγώντας από το αεροδρόμιο προς το σπίτι, 3.00 τα ξημερώματα, πολλές σκέψεις περάσαν από το μυαλό μου. Πώς σκατά γίνεται αυτό? Ο εαυτός σου, ένα αμάξι και κατάλληλη μουσική είναι το κοκτέιλ για να σκεφτείς και να αναπολήσεις τα πάντα-και να θυμηθείς τα πάντα. Θυμήθηκα περασμένα μεθύσια και καταστροφές, ταξίδια και παρέες, πάρτυ με φίλους και γνωστούς, καφέδες 10ωρους με μεροκάματα και ένσημα, άσκοπες βραδυνές βόλτες, άσκοπες απογευματινές βόλτες, άσκοπες μεταμεσονύχτιες βόλτες. Όλα αυτά που σου λείπουν και τα σκέφτεσαι όταν είσαι μακριά, κάπως ζωντανεύουν όταν τα 'χεις συνδυάσει με τις αντίστοιχες μουσικές. Πόσο μάλλον όταν τις ακούς. Έρχονται στη θύμησή σου κατευθείαν τα αντίστοιχα σκηνικά.

Σκέφτηκα ότι μου΄χει λείψει να κάνω ένα από αυτά τα πάρτυ, της καταστροφής. Με refill από ποτοπωλεία στα Σεπόλια σε πλαστικά μπουκάλια Αύρα. 78 μπουκάλια αλκοόλ και 312 μπύρες καταναλωσης σε έξι ώρες. Θυμήθηκα επίσης, που ήμουν τόσο κωλότρυπα που κατούρησα στη μεσαία λωρίδα της Βασιλίσσης Σοφίας και μετά, μπήκα στον Γονίδη και έριξα μια ζεμπεκιά και έφυγα. Το άλλο πρωί αναρωτιόμουνα γιατί είναι κόκκινο το τζήν στα γόνατα μου (από τα γαρύφαλλα). Εεε το έμαθα πριν λίγες μέρες:

- Σταμάτα τώρα να κατέβω για μια ζεμπεκιά.

- Που ρε μαλάκα? Στον δρόμο?

- Όχι, εδώ στον Γονίδη

Και τινάχτηκες από το αμάξι ενώ ήταν εν κινήσει (λόγια ΜiKaPo)....

Αυτό είναι το εκπληκτικό με τα μεθύσια. Δεν τελειώνουν την επόμενη ημέρα. Κρατάνε για αρκετές μέρες. Μέχρι να ξεδιπλωθεί όλη η ιστορία για το που πήγες , τι έκανες κ.λ.π. περνάει καιρός και συζήτηση. Τι λέω τώρα?

Watchmen

Από Billythekid

Rorschach


Ψόφιο σκυλί στο δρομάκι σήμερα.
Σημάδια λάστιχου στην κοιλιά.
Αυτή η πόλη με φοβάται, έχω δει το αληθινό της πρόσωπο.
Οι δρόμοι είναι υπόνομοι και οι υπόνομοι είναι γεμάτοι αίμα και όταν οι οχετοί γεμίσουν.

Όλα τα παράσιτα θα πνιγούν.

Η βρωμιά του sex και των φόνων θα τους πνίξει και όλες οι πόρνες και οι πολιτικοί θα φωνάξουν ΒΟΗΘΕΙΑ

Και εγώ θα ψιθυρίσω όχι


Όλος ο κόσμος στέκεται στην άκρη του γκρεμού
Και κοιτάζει στην κόλαση
Όλοι οι φιλελεύθεροι και διανοούμενοι ξαφνικά δεν έχουν τίποτα να πουν
Aπό κάτω μου αυτή η απαίσια πόλη ουρλιάζει σαν σφαγείο γεμάτο καθυστερημένα παιδιά

Και η νύχτα βρωμάει συνουσία και ανήσυχες συνειδήσεις

LifeCycles

Θέλω να μεγαλώσω

Ύστερα από κατανάλωση τεράστιας ποσότητας σκέψης, κατέληξα στο εξής συμπέρασμα:

Όσο και να μεγαλώνεις, δεν συνεπάγεται και αυτόματη εγκεφαλική ανάπτυξη.

Βλέπω τον κόσμο γύρω μου και λέω, ρε μαλάκα!?Τι στο πούτσο γίνεται?

Δε μπορεί να είναι κάποιος 40 ετών και να ασχολείται με πράγματα που είναι εκτός της ηλικιακής του γκάμας. Τι να πω? Ο κόσμος κάνει τις επιλογές του. Παντρεύεται, μένει ανύπαντρος, τεκνοποιεί, δεν τεκνοποιεί, δουλεύει, δεν δουλεύει, ακολουθεί τα όνειρά του, δεν ακολουθεί τα όνειρά του. Δεν έχει να κάνει με τις επιλογές. Έχει να κάνει με την σωστή διαχείριση της παιδείας, που τυχόν έχει λάβει ο καθένας.

Δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις μαλακισμένες teenage κάβλες 40άρηδων και να τους κάνω babysitting. Oχι, αρνούμαι κατηγορηματικά να το κάνω. Αυτοί θα μου κάνουν babysitting (εάν χρειαστεί).

Πρέπει να καταλάβουνε (όσοι δεν το ξέρουν- και είναι και πολλοί) ότι:

1. Οι φοιτήτριες δε γαμιούνται με ένα κλείσιμο του ματιού. Δεν είμαστε στα 70s που μαζευόμαστε όλοι σε ένα χωράφι με τα γεννητικά μας όργανα σε κοινή θέα, και διαλέγει η καθεμία ποιόν πούτσο-ες θα φάει χώρια, ή και όλες μαζί.
2. Δεν έχουμε την όρεξη να ακούμε όλη τη μέρα ιστορίες από τα 90s που όλα ήταν καλύτερα και πιο απελευθερωμένα. *Χ/μας
3. Δεν υπήρχαν καλύτερα αυτοκίνητα το 1990. Είναι σαν να λέω εγώ σε 15 χρόνια ότι το audi A3 θα είναι καλύτερο από το αντίστοιχο του 2025. Μην ακούω αρχιδιές.
4. Η γκρίνια είναι σπουδαία ανακάλυψη αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όπως η αναπνοή (ως μόνιμη ανάγκη). Εάν δεν γκρινιάξεις μια μέρα δε θα πεθάνεις. Αν πρέπει κάτι να κάνεις και δεν μπορείς να το αποφύγεις απόλαυσε το. Παρεπιμπτόντως το κωλοκλισέ ''Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω'', δεν ισχύει.

Η κοινωνική μόρφωση και η πανεπιστημιακή μόρφωση είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα.

Αυτά, από την ελάχιστη πείρα μου ως 25άρης....

ΥΓ: Να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα-Όταν είσαι 25 δεν είσαι μικρός! Πάρτε το χαμπάρι, υπάρχουν 25άρηδες που δεν το έχουν...

Ρυζόγαλο Μεσσηνίας

Από Billythekid

Μια απαντηση εχω να δωσω, σήμερα είδα το slumdog millionaire. Να πανε να εξηγήσουν σ εκεινα τα παιδιά που τρώνε από τα σκουπίδια και μεγαλώνουν μέσα στον θάνατο οι οικονομολόγοι τις θεωρίες τους. 2000 χρόνια καπιταλισμού και δεν έχει λυθεί ακόμα το πρόβλημα της πείνας. Αυτοαποκαλούνται και επιστήμονες τα τσογλάνια, αυτοί και οι αληταράδες οι δικηγόροι και όλοι οι αερητζίδες. Οι μοναδικές επιστήμες που μπορούν να δώσουν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του κόσμου είναι η φιλοσοφία και η φυσική σε συνδυασμό με την τέχνη. Οσο κυβερνούν με αυταρέσκια οι οικονομικοί συντάκτες, οι αγορές εικονικού χρήματος, μιας φανταστικής οικονομίας που δε βρίσκει αντίκρισμα στην πραγματική, και έχει υπόσταση μόνο σε ψηφιακά νούμερα το αποτέλεσμα θα είναι να χάνουμε το χρόνο μας για το επόμενο εξελικτικό βήμα. Μέχρι τότε το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αυτοπειθαρχίσουμε, να αυτοεκπαιδευτούμε και να μη δίνουμε την ελάχιστη σημασία σε κείμενα και πληροφορίες που δε θα θυμόμαστε σε ένα μήνα. Γιατί αυτοί που τα γράφουν ούτε οι μάνες τους δε θα τους θυμούνται, είναι ασήμαντοι τύποι και θέλουν να μας κάνουν και μας ασήμαντους, ασήμαντους ως προς την αυτοεκτίμησή μας, ως προς το πως να οραματιζομάστε το ανθρώπινο είδος και ο μοναδικός τρόπος για να οραματιστείς ΄δημιουργείται από τις σκέψεις σου και μόνο.

Τι θα ΄γινόταν αν ο Αινστάιν, ο Γκάντι και ο Μπομπ Ντύλαν γινόντουσαν οικονομολόγοι, με τέτοιους ανθρώπους κερδίσαμε μια χιλιετία σκέψης και γόνιμου προβληματισμού. Οι άλλοι άνθρωποι, που ακολουθούν το δρόμο της επιβίωσης, λειτουργούν δυστυχώς με το φόβο στην καθημερινότητά τους. Είναι οι ίδιοι καθημερινοί άνθρωποι που πρίν εβδομήντα χρόνια πίστεψαν στον ναζισμό, στον κουμουνισμό, στη δημοκρατία και τώρα που βλέπουν ότι όσο και αν προσπαθούν όλες οι αρχές τους καταρέουν, θέλουν να έπιστρέψουν γρήγορα στην παλιά τους λήθη. Μακάρι αυτη η κρίση να διαρκέσει 30 χρόνια, μακάρι... για να πιστούμε εκ των πραγμάτων ότι είναι ο λάθος δρόμος. Είναι τόσο δύσκολο να δουμε ότι μόνο όταν θα καταρεύσουν όλα θα υπάρχει ένας κόσμος, μια κοινότητα, με μια χαλαρή διακυβέρνηση που θα βασίζεται στην άμεση συμετοχή του κάθε ανθρώπου, δεν θα υπάρχουν δικαιώματα γιατί δε θα υπάρχουν περιορισμοί, δε θα υπάρχει ο θεσμός της οικογένειας γιατι η κοινότητα θα διαπεδαγωγεί τους νέους, η ζωή θα είναι μια εξερεύνηση της εύθραστης σφαίρας που λέγεται Γη, θα ρυθμιστεί ο πληθυσμός του πλανήτη στα επίπεδα που μπορεί να αντέξει, δε θα υάρχει ιδιοκτησία γιατί όλη η γη θα ανήκει στην κοινότητα και με μικρή προσφορά εργασίας όπου ταξιδεύεις σε οποιοδήποτε τόπο θα μπορείς να απολαμβάνεις τους καρπούς που δημιούργησες. Η ζωη΄έχει νόημα μόνο αν ότι κάνεις το κάνεις με χαρά και πάθος και ευχαρίστηση. Αν ή ζωή αποτελεί πρόβλημα τότε μόνο με τη καταστροφή της ίδιας της ζωής μας θα λυθεί και το πρόβλημα. Εϊναι τόσο απλό, όλα είναι υποκειμενικά, δεν υπάρχει κανόνας, οι μοναδικοί κανόνες που υπάρχουν είναι οι φυσικοί κανόνες. Το που θα εστιάσουμε τη προσοχή μας και τη σκέψη μας επίναι προσωπική υπόθεση και μόνο ατομικά, ο καθένας να μπορέσει να οραματιστεί τη ζωή του αρμονικά μέσα στο σύνολο, μόνο τοτε προχωράμε. Αυτά.

Ζήτω το ριζόγαλο Μεσσηνίας που είναι χρόνια μπροστά.

Δε μιλάω άλλο

Μπουκόφσκι

Από Billythekid

Bukowski... ένας μοναχικός, τρελός, ένα απόβρασμα της κοινωνίας, ένας περιθωριακός, ξένος... λέει την αλήθεια σαν να περιγράφει την εικόνα μιας φωτογραφίας, χωρίς κεκαλυμμένες έννοιες και περιστροφές. Ας το παραδεχτούμε, δεν υπάρχει πιο σιχαμένο πράγμα από τον καθωςπρεπεισμό και την κοινωνική παραφροσύνη των σύγχρονων κοινωνιών. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να κάτσεις στο περιθώριο και να περιγράψεις την κοινωνία όπως είναι, χωρίς μίσος αλλά και χωρίς ποίηση, όπως θα περιέγραφε ένας επιστήμονας τη λειτουργία ενός καρχαρία ή μιας τίγρης. Αφού δε μπορεί η ίδια να περιγράψει τον εαυτό της και να αντιληφτεί τις αντιφατικότητες της ή τις μισανθρωπικές της αντιλήψεις μόνο ένας τρίτος προς αυτή θα το κάνει.

Magenta Flaws

The fresh blood in the music scene of Athens... this not alternative, this is not elctronic, this not a label. You name it, we produce it.

Billythekid

Pedro Juan Gutierez

Δείτε και απολαύστε τον μοναδικό Πέδρο Χουάν Γκουτιέρεζ, ο underground τύπος με τον οποίον θέλουμε να πιούμε ρούμια και να καπνίσουμε διάφορα ακούγωντας τις ιστορίες του από τα άθλια χρόνια του 90'...Γαμήσια με χινετέρες και πούστηδες με ξεβρασμένα σκατά στις σκάλες του εξαόροφου κτιρίου στη Μαλεκόν... Μπουκόφσκι σ'ευχαριστώ για τον άξιο συνεχιστή, στα χρώματα της Κούβας..

http://www.pedrojuangutierrez.com/

Verve

Τα… ψέμματα για το Verve bar τελειώνουν την στιγμή που θα ανοίξεις την πόρτα του νεοκλασσικού κτιρίου, στο οποίο στεγάζεται, στην Κυψέλη. Με το που θα αντικρίσεις αυτόν τον τόσο καλαίσθητο και προσεγμένο στην παραμικρή λεπτομέρεια χώρο, ενώ παράλληλα θα δακρύζεις από συγκίνηση ακούγοντας μουσικάρες, εσύ φίλε που αγαπάς την ποιοτική μαύρη μουσική, θα μπεις αμέσως στο νόημα: μόλις ήρθες σε ένα από τα «καθαρόαιμα» funk-jazz μπαράκια της πόλης όπου το να περάσεις καλά είναι η μοναδική επιλογή που έχεις. Δεν είναι τυχαίο ότι το Verve μπαίνει στον 10ο χρόνο λειτουργίας του: όταν είσαι παθιασμένος με αυτό που κάνεις, αντανακλά στην ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρεις.

Deco

Tα εξώφυλλα ορισμένων εκ των κορυφαίων δίσκων στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής, οι κρυφοί φωτισμοί, οι jazz τοιχογραφίες, οι old school λεπτομέρειες σε κάθε γωνιά του Verve (χιτ τα ραδιόφωνα του μεσοπολέμου), η ζεστή μπάρα (μην ξεχνάς φίλε θαμώνα ότι βρίσκεσαι σε ένα καθαρόαιμο ποτάδικο, από αυτά που πλέον σπανίζουν…), τα επιβλητικά φωτιστικά, για να τα τσεκάρεις όλα αυτά μαζί, δεν αρκεί ένα ποτό!

Μουσική

Όχι μουσική, μουσικάρες! Στο Verve bar θα ακούσεις την creme de la creme και κυρίως θα groovάρεις μέχρι να πεις φτάνει! Dirty funk, ιδρωμένη old school soul, αιθέριες bosses από την μαμά πατρίδα Βραζιλία, αψεγάδιαστη acid jazz, psychedelic αγαπημένα 60s, όταν χρειαστεί «καρέκλες» (όχι από αυτές που κάθεσαι!) και disco tunes, χωρίς να ξεχνά να ρίχνει ένα βλέμμα –όταν το απαιτούν οι περιστάσεις- προς την alternative πλευρά τους. Χωρίς ετικέτες, λοιπόν, αλλά με κοινό παρονομαστή το κέφι.

Crowd

Το κοινό στο Verve χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Πρώτη, όσοι έχουν έρθει έστω και μία φορά, είδαν, έπαθαν την πλάκα τους και έχουν πλέον ξανάρθει, συνειδητοποιημένοι ότι θα ακούσουν φοβερές μουσικές, θα πιουν καθαρά ποτά και θα χορέψουν ακομπλεξάριστα. Δεύτερη, όσοι μπαίνουν για πρώτη φορά και εισπράττουν την γλύκα… Θέλετε και ηλικιακή κατηγοριοποίηση; Μπα, θα πετύχεις από παρέα φοιτητών, μέχρι ζευγάρι 45ρηδων που ρωτούν τον dj ποιο κομμάτι παίζει!

Το μαγαζάκι που καταστρέφεσαι και σου αρέσει με Billythekid... Mπράβο Γιώργο και ζήτω η Λέσβος!!!

Δροσοπούλου, Κυψέλη, δυο στενά πιο πάνω από την κομματιασμένη ξαδέρφη....

Οrchestra Baobab

Δείτε ένα live από Orchestra Baobab... Τους πρώτο-ακούσαμε στο μικρό αυτό μπαράκι στο θησείο και φύγαμε, ταξιδέψαμε σε άλλα μέρη και άλλους τόπους...Απόλαυση (Vrije Geluiden-free sounds)

Where the trail ends...

Οι Ρόδες Διαλύθηκαν...

Από Βillythekid

Ένα mail που θα πάει στα junk...και από εκεί στον κάδο...

και από εκεί μια ηλεκτρονική motherboard ξέρει που... θα αποκωδικοποιηθεί σε στοιχεία ηλεκτρισμού, particles, και θα επιστρέψει reincarnated στα pixels μιας φωτογραφίας στο youtube, Που συνοδεύει τη μουσική ενός αφρικανού νέου μουσικού που ψάχνει την άκρη και αυτός όπως όλοι μας.

Έτσι θα θέλαμε να γίνει και με τις ρόδες, μακάρι να υπάρξουν νεότερα ότι, όχι, δε θα διαλυθούν γιατί έχουν ακόμα να προσφέρουν, έχουν απ ότι ξέρουμε ένα δίσκο που τον περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο, έχουν χημεία πάνω στη σκηνή που το κάνει ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο, συγκρότημα στην Ελλάδα σήμερα.

Όπως και να έχει θέλαμε να το πούμε σε κάποιον, έστω στο διαδικτυακό υποσυνείδητο, ότι το συγκρότημα το αγαπήσαμε ( είμαστε 4) ότι μας κράτησε εκατοντάδες ώρες συντροφιάς σε ταξίδια, σε βόλτες στην Αθήνα, καθώς πάμε στη δουλειά, με μπύρες στην Πεντέλη ακόμη και στους δρόμους του Λονδίνου και εκεί ιδιαίτερα ανατρίχιασα (ο συντάκτης) με το πόσο αντιπροσωπεύει την Αθήνα ο ήχος και ο στίχος. Η Αθήνα βρήκε τον ήχο της για τη τρέχουσα δεκαετία. Που σε λίγο κλείνει και μάλλον ήρθε η ώρα να κλείσουν τον κύκλο τους και οι Ρόδες.

Άλλοι τρέχουν στη Ρώμη, άλλη στο Λονδίνο και άλλοι στο Βερολίνο για να δουν το αγαπημένο τους συγκρότημα. Εμείς όχι, εμείς, οι πιο τυχεροί ακροατές, πεταγόμαστε από τον Γέρακα, τα Ιλίσια, τη Νέα Σμύρνη και το Χαλάνδρι μέχρι το Gagarin, το Rodeo και το Κύτταρο και σας βλέπουμε και δεν υπάρχει ανώτερο συναίσθημα από αυτό που τρέφει κάποιος όταν ακούει live και βλέπει live το αγαπημένο του συγκρότημα. Μέχρι και άδειες πήραμε από το στρατό, από τη Χαλκίδα και την ΑΣΔΕΝ για να σας δούμε. Στο στρατό η μουσική σας μας χρειάστηκε όσο πουθενά άλλοτε και αλλού. Αλλά το βράδυ που θα μείνει στην ιστορία ήταν το βράδυ στο rodeo σε μια από τις τελευταίες συναυλίες και εκεί γίναμε goal και πήγαμε έπειτα στο διάολο, ένας κατέληξε να κοιμηθεί σε πεζούλι και άλλος να ξερνάει έξω απο κωλόμπαρο στη Συγγρού και μια άλλη να μας μαζεύει.

Αυτά, όποιος και να είναι ο λόγος διάλυσης, φανταζόμαστε ότι έχετε κάποιο λόγο, είναι δικός σας και αν κάτι δε προχωράει τώρα ή πάει αργά είναι λογικό να εξαντλεί τον ενθουσιασμό και την θέληση που είχατε κάποτε. It s all fine under the greater sky. Αλλά, επειδή είναι κρίμα να μας αφήνετε με ένα album χωρίς να το παίξετε live, προτείνουμε (african network hear me out) να κάνετε ένα τελευταίο live όταν θα είσαστε έτοιμοι και διαθέσιμοι για μια τελευταία συνάντηση, ένα tribute για αυτά τα τελευταία 6 χρόνια αφιερωμένο σε όσους σας ακούν, οι οποίοι αν όχι πολλοί, είναι αρκετοί και το σημαντικότερο οι καλύτεροι (από μουσικοαισθητική άποψη) and that is a matter of fact. Ρόδες δεν ακούνε οι πιτσιρικάδες... μόνο.

Όπως και να έχει το πράγμα, εμείς θέλαμε απλά να σας ευχαριστήσουμε για τις μουσικές και ευχόμαστε να συνεχίσετε να κυλάτε όλοι στο δρόμο της δημιουργίας σα ρόδες ελεύθερες, χωρίς άξονες και όπου και αν πάτε δεν πειράζει γιατί όλα είναι δρόμος.

Peace, love and understanding will bring our problems to an ending.

Βασίλης (Billy the Kid), Θοδωρής (o πραγματικός οτιναναιαδεροφός), Διονύσης (villageleader of Pylos) και Ελπίδα (the chef and protector)

Ότι ακούς και ότι βλέπεις είναι η ψυχή που φεύγει...

Youswear.com

Και έτσι για να σπάσω το καταθλιπτικό κλίμα, έρχομαι να παραδώσω μαθήματα ξένων γλωσσών... Έριξα και ψήφο στη κατηγορία Greek, για την ακρίβεια της μετάφρασης στα αγγλικά συμβάλλοντας στη παγκόσμια γνώση των βρισιών του πλανήτη.

http://www.youswear.com/

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου...

...για να γράψω μετά από πολύ καιρό. Όχι επειδή ξέχασα αλλά επειδή δεν βγαίναν στη φόρα οι λέξεις. Δε μπορώ να το εξηγήσω. Η νοσταλγία όμως πλέον είναι μεγάλη και πρέπει. Νοσταλγία για το καλοκαίρι που περνάει τόσο γρήγορα... Η Ελλάδα είναι ωραία χώρα... δε μπορώ να πω τίποτε άλλο που να με εκφράζει παραπάνω από αυτή την ατάκα. Βιβλία και μόνο βιβλία θα μας σώσουν τώρα. Πότε θα ακουστεί το πιστόλι?