Thievery Corporation

Τα λόγια είναι περιττά όταν μιλάμε για τους Thievery Corporation. Πραγματικά πιστεύω ότι είναι η μόνη μουσική που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Σε στέλνει σε άλλα μέρη, και είναι αληθινό ναρκωτικό.... Τους περιμένουμε και πάλι στην Αθήνα...με Vodka και χόρτο...

Οδηγώ και σε Σκέφτομαι

Οδηγώντας από το αεροδρόμιο προς το σπίτι, 3.00 τα ξημερώματα, πολλές σκέψεις περάσαν από το μυαλό μου. Πώς σκατά γίνεται αυτό? Ο εαυτός σου, ένα αμάξι και κατάλληλη μουσική είναι το κοκτέιλ για να σκεφτείς και να αναπολήσεις τα πάντα-και να θυμηθείς τα πάντα. Θυμήθηκα περασμένα μεθύσια και καταστροφές, ταξίδια και παρέες, πάρτυ με φίλους και γνωστούς, καφέδες 10ωρους με μεροκάματα και ένσημα, άσκοπες βραδυνές βόλτες, άσκοπες απογευματινές βόλτες, άσκοπες μεταμεσονύχτιες βόλτες. Όλα αυτά που σου λείπουν και τα σκέφτεσαι όταν είσαι μακριά, κάπως ζωντανεύουν όταν τα 'χεις συνδυάσει με τις αντίστοιχες μουσικές. Πόσο μάλλον όταν τις ακούς. Έρχονται στη θύμησή σου κατευθείαν τα αντίστοιχα σκηνικά.

Σκέφτηκα ότι μου΄χει λείψει να κάνω ένα από αυτά τα πάρτυ, της καταστροφής. Με refill από ποτοπωλεία στα Σεπόλια σε πλαστικά μπουκάλια Αύρα. 78 μπουκάλια αλκοόλ και 312 μπύρες καταναλωσης σε έξι ώρες. Θυμήθηκα επίσης, που ήμουν τόσο κωλότρυπα που κατούρησα στη μεσαία λωρίδα της Βασιλίσσης Σοφίας και μετά, μπήκα στον Γονίδη και έριξα μια ζεμπεκιά και έφυγα. Το άλλο πρωί αναρωτιόμουνα γιατί είναι κόκκινο το τζήν στα γόνατα μου (από τα γαρύφαλλα). Εεε το έμαθα πριν λίγες μέρες:

- Σταμάτα τώρα να κατέβω για μια ζεμπεκιά.

- Που ρε μαλάκα? Στον δρόμο?

- Όχι, εδώ στον Γονίδη

Και τινάχτηκες από το αμάξι ενώ ήταν εν κινήσει (λόγια ΜiKaPo)....

Αυτό είναι το εκπληκτικό με τα μεθύσια. Δεν τελειώνουν την επόμενη ημέρα. Κρατάνε για αρκετές μέρες. Μέχρι να ξεδιπλωθεί όλη η ιστορία για το που πήγες , τι έκανες κ.λ.π. περνάει καιρός και συζήτηση. Τι λέω τώρα?

Watchmen

Από Billythekid

Rorschach


Ψόφιο σκυλί στο δρομάκι σήμερα.
Σημάδια λάστιχου στην κοιλιά.
Αυτή η πόλη με φοβάται, έχω δει το αληθινό της πρόσωπο.
Οι δρόμοι είναι υπόνομοι και οι υπόνομοι είναι γεμάτοι αίμα και όταν οι οχετοί γεμίσουν.

Όλα τα παράσιτα θα πνιγούν.

Η βρωμιά του sex και των φόνων θα τους πνίξει και όλες οι πόρνες και οι πολιτικοί θα φωνάξουν ΒΟΗΘΕΙΑ

Και εγώ θα ψιθυρίσω όχι


Όλος ο κόσμος στέκεται στην άκρη του γκρεμού
Και κοιτάζει στην κόλαση
Όλοι οι φιλελεύθεροι και διανοούμενοι ξαφνικά δεν έχουν τίποτα να πουν
Aπό κάτω μου αυτή η απαίσια πόλη ουρλιάζει σαν σφαγείο γεμάτο καθυστερημένα παιδιά

Και η νύχτα βρωμάει συνουσία και ανήσυχες συνειδήσεις

LifeCycles

Θέλω να μεγαλώσω

Ύστερα από κατανάλωση τεράστιας ποσότητας σκέψης, κατέληξα στο εξής συμπέρασμα:

Όσο και να μεγαλώνεις, δεν συνεπάγεται και αυτόματη εγκεφαλική ανάπτυξη.

Βλέπω τον κόσμο γύρω μου και λέω, ρε μαλάκα!?Τι στο πούτσο γίνεται?

Δε μπορεί να είναι κάποιος 40 ετών και να ασχολείται με πράγματα που είναι εκτός της ηλικιακής του γκάμας. Τι να πω? Ο κόσμος κάνει τις επιλογές του. Παντρεύεται, μένει ανύπαντρος, τεκνοποιεί, δεν τεκνοποιεί, δουλεύει, δεν δουλεύει, ακολουθεί τα όνειρά του, δεν ακολουθεί τα όνειρά του. Δεν έχει να κάνει με τις επιλογές. Έχει να κάνει με την σωστή διαχείριση της παιδείας, που τυχόν έχει λάβει ο καθένας.

Δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις μαλακισμένες teenage κάβλες 40άρηδων και να τους κάνω babysitting. Oχι, αρνούμαι κατηγορηματικά να το κάνω. Αυτοί θα μου κάνουν babysitting (εάν χρειαστεί).

Πρέπει να καταλάβουνε (όσοι δεν το ξέρουν- και είναι και πολλοί) ότι:

1. Οι φοιτήτριες δε γαμιούνται με ένα κλείσιμο του ματιού. Δεν είμαστε στα 70s που μαζευόμαστε όλοι σε ένα χωράφι με τα γεννητικά μας όργανα σε κοινή θέα, και διαλέγει η καθεμία ποιόν πούτσο-ες θα φάει χώρια, ή και όλες μαζί.
2. Δεν έχουμε την όρεξη να ακούμε όλη τη μέρα ιστορίες από τα 90s που όλα ήταν καλύτερα και πιο απελευθερωμένα. *Χ/μας
3. Δεν υπήρχαν καλύτερα αυτοκίνητα το 1990. Είναι σαν να λέω εγώ σε 15 χρόνια ότι το audi A3 θα είναι καλύτερο από το αντίστοιχο του 2025. Μην ακούω αρχιδιές.
4. Η γκρίνια είναι σπουδαία ανακάλυψη αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όπως η αναπνοή (ως μόνιμη ανάγκη). Εάν δεν γκρινιάξεις μια μέρα δε θα πεθάνεις. Αν πρέπει κάτι να κάνεις και δεν μπορείς να το αποφύγεις απόλαυσε το. Παρεπιμπτόντως το κωλοκλισέ ''Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω'', δεν ισχύει.

Η κοινωνική μόρφωση και η πανεπιστημιακή μόρφωση είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα.

Αυτά, από την ελάχιστη πείρα μου ως 25άρης....

ΥΓ: Να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα-Όταν είσαι 25 δεν είσαι μικρός! Πάρτε το χαμπάρι, υπάρχουν 25άρηδες που δεν το έχουν...

Ρυζόγαλο Μεσσηνίας

Από Billythekid

Μια απαντηση εχω να δωσω, σήμερα είδα το slumdog millionaire. Να πανε να εξηγήσουν σ εκεινα τα παιδιά που τρώνε από τα σκουπίδια και μεγαλώνουν μέσα στον θάνατο οι οικονομολόγοι τις θεωρίες τους. 2000 χρόνια καπιταλισμού και δεν έχει λυθεί ακόμα το πρόβλημα της πείνας. Αυτοαποκαλούνται και επιστήμονες τα τσογλάνια, αυτοί και οι αληταράδες οι δικηγόροι και όλοι οι αερητζίδες. Οι μοναδικές επιστήμες που μπορούν να δώσουν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του κόσμου είναι η φιλοσοφία και η φυσική σε συνδυασμό με την τέχνη. Οσο κυβερνούν με αυταρέσκια οι οικονομικοί συντάκτες, οι αγορές εικονικού χρήματος, μιας φανταστικής οικονομίας που δε βρίσκει αντίκρισμα στην πραγματική, και έχει υπόσταση μόνο σε ψηφιακά νούμερα το αποτέλεσμα θα είναι να χάνουμε το χρόνο μας για το επόμενο εξελικτικό βήμα. Μέχρι τότε το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αυτοπειθαρχίσουμε, να αυτοεκπαιδευτούμε και να μη δίνουμε την ελάχιστη σημασία σε κείμενα και πληροφορίες που δε θα θυμόμαστε σε ένα μήνα. Γιατί αυτοί που τα γράφουν ούτε οι μάνες τους δε θα τους θυμούνται, είναι ασήμαντοι τύποι και θέλουν να μας κάνουν και μας ασήμαντους, ασήμαντους ως προς την αυτοεκτίμησή μας, ως προς το πως να οραματιζομάστε το ανθρώπινο είδος και ο μοναδικός τρόπος για να οραματιστείς ΄δημιουργείται από τις σκέψεις σου και μόνο.

Τι θα ΄γινόταν αν ο Αινστάιν, ο Γκάντι και ο Μπομπ Ντύλαν γινόντουσαν οικονομολόγοι, με τέτοιους ανθρώπους κερδίσαμε μια χιλιετία σκέψης και γόνιμου προβληματισμού. Οι άλλοι άνθρωποι, που ακολουθούν το δρόμο της επιβίωσης, λειτουργούν δυστυχώς με το φόβο στην καθημερινότητά τους. Είναι οι ίδιοι καθημερινοί άνθρωποι που πρίν εβδομήντα χρόνια πίστεψαν στον ναζισμό, στον κουμουνισμό, στη δημοκρατία και τώρα που βλέπουν ότι όσο και αν προσπαθούν όλες οι αρχές τους καταρέουν, θέλουν να έπιστρέψουν γρήγορα στην παλιά τους λήθη. Μακάρι αυτη η κρίση να διαρκέσει 30 χρόνια, μακάρι... για να πιστούμε εκ των πραγμάτων ότι είναι ο λάθος δρόμος. Είναι τόσο δύσκολο να δουμε ότι μόνο όταν θα καταρεύσουν όλα θα υπάρχει ένας κόσμος, μια κοινότητα, με μια χαλαρή διακυβέρνηση που θα βασίζεται στην άμεση συμετοχή του κάθε ανθρώπου, δεν θα υπάρχουν δικαιώματα γιατί δε θα υπάρχουν περιορισμοί, δε θα υπάρχει ο θεσμός της οικογένειας γιατι η κοινότητα θα διαπεδαγωγεί τους νέους, η ζωή θα είναι μια εξερεύνηση της εύθραστης σφαίρας που λέγεται Γη, θα ρυθμιστεί ο πληθυσμός του πλανήτη στα επίπεδα που μπορεί να αντέξει, δε θα υάρχει ιδιοκτησία γιατί όλη η γη θα ανήκει στην κοινότητα και με μικρή προσφορά εργασίας όπου ταξιδεύεις σε οποιοδήποτε τόπο θα μπορείς να απολαμβάνεις τους καρπούς που δημιούργησες. Η ζωη΄έχει νόημα μόνο αν ότι κάνεις το κάνεις με χαρά και πάθος και ευχαρίστηση. Αν ή ζωή αποτελεί πρόβλημα τότε μόνο με τη καταστροφή της ίδιας της ζωής μας θα λυθεί και το πρόβλημα. Εϊναι τόσο απλό, όλα είναι υποκειμενικά, δεν υπάρχει κανόνας, οι μοναδικοί κανόνες που υπάρχουν είναι οι φυσικοί κανόνες. Το που θα εστιάσουμε τη προσοχή μας και τη σκέψη μας επίναι προσωπική υπόθεση και μόνο ατομικά, ο καθένας να μπορέσει να οραματιστεί τη ζωή του αρμονικά μέσα στο σύνολο, μόνο τοτε προχωράμε. Αυτά.

Ζήτω το ριζόγαλο Μεσσηνίας που είναι χρόνια μπροστά.