Οι Ρόδες Διαλύθηκαν...

Από Βillythekid

Ένα mail που θα πάει στα junk...και από εκεί στον κάδο...

και από εκεί μια ηλεκτρονική motherboard ξέρει που... θα αποκωδικοποιηθεί σε στοιχεία ηλεκτρισμού, particles, και θα επιστρέψει reincarnated στα pixels μιας φωτογραφίας στο youtube, Που συνοδεύει τη μουσική ενός αφρικανού νέου μουσικού που ψάχνει την άκρη και αυτός όπως όλοι μας.

Έτσι θα θέλαμε να γίνει και με τις ρόδες, μακάρι να υπάρξουν νεότερα ότι, όχι, δε θα διαλυθούν γιατί έχουν ακόμα να προσφέρουν, έχουν απ ότι ξέρουμε ένα δίσκο που τον περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο, έχουν χημεία πάνω στη σκηνή που το κάνει ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο, συγκρότημα στην Ελλάδα σήμερα.

Όπως και να έχει θέλαμε να το πούμε σε κάποιον, έστω στο διαδικτυακό υποσυνείδητο, ότι το συγκρότημα το αγαπήσαμε ( είμαστε 4) ότι μας κράτησε εκατοντάδες ώρες συντροφιάς σε ταξίδια, σε βόλτες στην Αθήνα, καθώς πάμε στη δουλειά, με μπύρες στην Πεντέλη ακόμη και στους δρόμους του Λονδίνου και εκεί ιδιαίτερα ανατρίχιασα (ο συντάκτης) με το πόσο αντιπροσωπεύει την Αθήνα ο ήχος και ο στίχος. Η Αθήνα βρήκε τον ήχο της για τη τρέχουσα δεκαετία. Που σε λίγο κλείνει και μάλλον ήρθε η ώρα να κλείσουν τον κύκλο τους και οι Ρόδες.

Άλλοι τρέχουν στη Ρώμη, άλλη στο Λονδίνο και άλλοι στο Βερολίνο για να δουν το αγαπημένο τους συγκρότημα. Εμείς όχι, εμείς, οι πιο τυχεροί ακροατές, πεταγόμαστε από τον Γέρακα, τα Ιλίσια, τη Νέα Σμύρνη και το Χαλάνδρι μέχρι το Gagarin, το Rodeo και το Κύτταρο και σας βλέπουμε και δεν υπάρχει ανώτερο συναίσθημα από αυτό που τρέφει κάποιος όταν ακούει live και βλέπει live το αγαπημένο του συγκρότημα. Μέχρι και άδειες πήραμε από το στρατό, από τη Χαλκίδα και την ΑΣΔΕΝ για να σας δούμε. Στο στρατό η μουσική σας μας χρειάστηκε όσο πουθενά άλλοτε και αλλού. Αλλά το βράδυ που θα μείνει στην ιστορία ήταν το βράδυ στο rodeo σε μια από τις τελευταίες συναυλίες και εκεί γίναμε goal και πήγαμε έπειτα στο διάολο, ένας κατέληξε να κοιμηθεί σε πεζούλι και άλλος να ξερνάει έξω απο κωλόμπαρο στη Συγγρού και μια άλλη να μας μαζεύει.

Αυτά, όποιος και να είναι ο λόγος διάλυσης, φανταζόμαστε ότι έχετε κάποιο λόγο, είναι δικός σας και αν κάτι δε προχωράει τώρα ή πάει αργά είναι λογικό να εξαντλεί τον ενθουσιασμό και την θέληση που είχατε κάποτε. It s all fine under the greater sky. Αλλά, επειδή είναι κρίμα να μας αφήνετε με ένα album χωρίς να το παίξετε live, προτείνουμε (african network hear me out) να κάνετε ένα τελευταίο live όταν θα είσαστε έτοιμοι και διαθέσιμοι για μια τελευταία συνάντηση, ένα tribute για αυτά τα τελευταία 6 χρόνια αφιερωμένο σε όσους σας ακούν, οι οποίοι αν όχι πολλοί, είναι αρκετοί και το σημαντικότερο οι καλύτεροι (από μουσικοαισθητική άποψη) and that is a matter of fact. Ρόδες δεν ακούνε οι πιτσιρικάδες... μόνο.

Όπως και να έχει το πράγμα, εμείς θέλαμε απλά να σας ευχαριστήσουμε για τις μουσικές και ευχόμαστε να συνεχίσετε να κυλάτε όλοι στο δρόμο της δημιουργίας σα ρόδες ελεύθερες, χωρίς άξονες και όπου και αν πάτε δεν πειράζει γιατί όλα είναι δρόμος.

Peace, love and understanding will bring our problems to an ending.

Βασίλης (Billy the Kid), Θοδωρής (o πραγματικός οτιναναιαδεροφός), Διονύσης (villageleader of Pylos) και Ελπίδα (the chef and protector)

Ότι ακούς και ότι βλέπεις είναι η ψυχή που φεύγει...