Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

Δε μιλάω άλλο

Μπουκόφσκι



Από Billythekid

Bukowski... ένας μοναχικός, τρελός, ένα απόβρασμα της κοινωνίας, ένας περιθωριακός, ξένος... λέει την αλήθεια σαν να περιγράφει την εικόνα μιας φωτογραφίας, χωρίς κεκαλυμμένες έννοιες και περιστροφές. Ας το παραδεχτούμε, δεν υπάρχει πιο σιχαμένο πράγμα από τον καθωςπρεπεισμό και την κοινωνική παραφροσύνη των σύγχρονων κοινωνιών. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να κάτσεις στο περιθώριο και να περιγράψεις την κοινωνία όπως είναι, χωρίς μίσος αλλά και χωρίς ποίηση, όπως θα περιέγραφε ένας επιστήμονας τη λειτουργία ενός καρχαρία ή μιας τίγρης. Αφού δε μπορεί η ίδια να περιγράψει τον εαυτό της και να αντιληφτεί τις αντιφατικότητες της ή τις μισανθρωπικές της αντιλήψεις μόνο ένας τρίτος προς αυτή θα το κάνει.

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

Magenta Flaws


The fresh blood in the music scene of Athens... this not alternative, this is not elctronic, this not a label. You name it, we produce it.

Billythekid

Pedro Juan Gutierez



Δείτε και απολαύστε τον μοναδικό Πέδρο Χουάν Γκουτιέρεζ, ο underground τύπος με τον οποίον θέλουμε να πιούμε ρούμια και να καπνίσουμε διάφορα ακούγωντας τις ιστορίες του από τα άθλια χρόνια του 90'...Γαμήσια με χινετέρες και πούστηδες με ξεβρασμένα σκατά στις σκάλες του εξαόροφου κτιρίου στη Μαλεκόν... Μπουκόφσκι σ'ευχαριστώ για τον άξιο συνεχιστή, στα χρώματα της Κούβας..

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Verve


Τα… ψέμματα για το Verve bar τελειώνουν την στιγμή που θα ανοίξεις την πόρτα του νεοκλασσικού κτιρίου, στο οποίο στεγάζεται, στην Κυψέλη. Με το που θα αντικρίσεις αυτόν τον τόσο καλαίσθητο και προσεγμένο στην παραμικρή λεπτομέρεια χώρο, ενώ παράλληλα θα δακρύζεις από συγκίνηση ακούγοντας μουσικάρες, εσύ φίλε που αγαπάς την ποιοτική μαύρη μουσική, θα μπεις αμέσως στο νόημα: μόλις ήρθες σε ένα από τα «καθαρόαιμα» funk-jazz μπαράκια της πόλης όπου το να περάσεις καλά είναι η μοναδική επιλογή που έχεις. Δεν είναι τυχαίο ότι το Verve μπαίνει στον 10ο χρόνο λειτουργίας του: όταν είσαι παθιασμένος με αυτό που κάνεις, αντανακλά στην ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρεις.

Deco

Tα εξώφυλλα ορισμένων εκ των κορυφαίων δίσκων στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής, οι κρυφοί φωτισμοί, οι jazz τοιχογραφίες, οι old school λεπτομέρειες σε κάθε γωνιά του Verve (χιτ τα ραδιόφωνα του μεσοπολέμου), η ζεστή μπάρα (μην ξεχνάς φίλε θαμώνα ότι βρίσκεσαι σε ένα καθαρόαιμο ποτάδικο, από αυτά που πλέον σπανίζουν…), τα επιβλητικά φωτιστικά, για να τα τσεκάρεις όλα αυτά μαζί, δεν αρκεί ένα ποτό!

Μουσική

Όχι μουσική, μουσικάρες! Στο Verve bar θα ακούσεις την creme de la creme και κυρίως θα groovάρεις μέχρι να πεις φτάνει! Dirty funk, ιδρωμένη old school soul, αιθέριες bosses από την μαμά πατρίδα Βραζιλία, αψεγάδιαστη acid jazz, psychedelic αγαπημένα 60s, όταν χρειαστεί «καρέκλες» (όχι από αυτές που κάθεσαι!) και disco tunes, χωρίς να ξεχνά να ρίχνει ένα βλέμμα –όταν το απαιτούν οι περιστάσεις- προς την alternative πλευρά τους. Χωρίς ετικέτες, λοιπόν, αλλά με κοινό παρονομαστή το κέφι.

Crowd

Το κοινό στο Verve χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Πρώτη, όσοι έχουν έρθει έστω και μία φορά, είδαν, έπαθαν την πλάκα τους και έχουν πλέον ξανάρθει, συνειδητοποιημένοι ότι θα ακούσουν φοβερές μουσικές, θα πιουν καθαρά ποτά και θα χορέψουν ακομπλεξάριστα. Δεύτερη, όσοι μπαίνουν για πρώτη φορά και εισπράττουν την γλύκα… Θέλετε και ηλικιακή κατηγοριοποίηση; Μπα, θα πετύχεις από παρέα φοιτητών, μέχρι ζευγάρι 45ρηδων που ρωτούν τον dj ποιο κομμάτι παίζει!

Το μαγαζάκι που καταστρέφεσαι και σου αρέσει με Billythekid... Mπράβο Γιώργο και ζήτω η Λέσβος!!!

Δροσοπούλου, Κυψέλη, δυο στενά πιο πάνω από την κομματιασμένη ξαδέρφη....

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Οrchestra Baobab

Δείτε ένα live από Orchestra Baobab... Τους πρώτο-ακούσαμε στο μικρό αυτό μπαράκι στο θησείο και φύγαμε, ταξιδέψαμε σε άλλα μέρη και άλλους τόπους...Απόλαυση (Vrije Geluiden-free sounds)

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Where the trail ends...

Οι Ρόδες Διαλύθηκαν...

Από Βillythekid


Ένα mail που θα πάει στα junk...και από εκεί στον κάδο...


και από εκεί μια ηλεκτρονική motherboard ξέρει που... θα αποκωδικοποιηθεί σε στοιχεία ηλεκτρισμού, particles, και θα επιστρέψει reincarnated στα pixels μιας φωτογραφίας στο youtube, Που συνοδεύει τη μουσική ενός αφρικανού νέου μουσικού που ψάχνει την άκρη και αυτός όπως όλοι μας.

Έτσι θα θέλαμε να γίνει και με τις ρόδες, μακάρι να υπάρξουν νεότερα ότι, όχι, δε θα διαλυθούν γιατί έχουν ακόμα να προσφέρουν, έχουν απ ότι ξέρουμε ένα δίσκο που τον περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο, έχουν χημεία πάνω στη σκηνή που το κάνει ένα από τα καλύτερα, αν όχι το καλύτερο, συγκρότημα στην Ελλάδα σήμερα.

Όπως και να έχει θέλαμε να το πούμε σε κάποιον, έστω στο διαδικτυακό υποσυνείδητο, ότι το συγκρότημα το αγαπήσαμε ( είμαστε 4) ότι μας κράτησε εκατοντάδες ώρες συντροφιάς σε ταξίδια, σε βόλτες στην Αθήνα, καθώς πάμε στη δουλειά, με μπύρες στην Πεντέλη ακόμη και στους δρόμους του Λονδίνου και εκεί ιδιαίτερα ανατρίχιασα (ο συντάκτης) με το πόσο αντιπροσωπεύει την Αθήνα ο ήχος και ο στίχος. Η Αθήνα βρήκε τον ήχο της για τη τρέχουσα δεκαετία. Που σε λίγο κλείνει και μάλλον ήρθε η ώρα να κλείσουν τον κύκλο τους και οι Ρόδες.

Άλλοι τρέχουν στη Ρώμη, άλλη στο Λονδίνο και άλλοι στο Βερολίνο για να δουν το αγαπημένο τους συγκρότημα. Εμείς όχι, εμείς, οι πιο τυχεροί ακροατές, πεταγόμαστε από τον Γέρακα, τα Ιλίσια, τη Νέα Σμύρνη και το Χαλάνδρι μέχρι το Gagarin, το Rodeo και το Κύτταρο και σας βλέπουμε και δεν υπάρχει ανώτερο συναίσθημα από αυτό που τρέφει κάποιος όταν ακούει live και βλέπει live το αγαπημένο του συγκρότημα. Μέχρι και άδειες πήραμε από το στρατό, από τη Χαλκίδα και την ΑΣΔΕΝ για να σας δούμε. Στο στρατό η μουσική σας μας χρειάστηκε όσο πουθενά άλλοτε και αλλού. Αλλά το βράδυ που θα μείνει στην ιστορία ήταν το βράδυ στο rodeo σε μια από τις τελευταίες συναυλίες και εκεί γίναμε goal και πήγαμε έπειτα στο διάολο, ένας κατέληξε να κοιμηθεί σε πεζούλι και άλλος να ξερνάει έξω απο κωλόμπαρο στη Συγγρού και μια άλλη να μας μαζεύει.

Αυτά, όποιος και να είναι ο λόγος διάλυσης, φανταζόμαστε ότι έχετε κάποιο λόγο, είναι δικός σας και αν κάτι δε προχωράει τώρα ή πάει αργά είναι λογικό να εξαντλεί τον ενθουσιασμό και την θέληση που είχατε κάποτε. It s all fine under the greater sky. Αλλά, επειδή είναι κρίμα να μας αφήνετε με ένα album χωρίς να το παίξετε live, προτείνουμε (african network hear me out) να κάνετε ένα τελευταίο live όταν θα είσαστε έτοιμοι και διαθέσιμοι για μια τελευταία συνάντηση, ένα tribute για αυτά τα τελευταία 6 χρόνια αφιερωμένο σε όσους σας ακούν, οι οποίοι αν όχι πολλοί, είναι αρκετοί και το σημαντικότερο οι καλύτεροι (από μουσικοαισθητική άποψη) and that is a matter of fact. Ρόδες δεν ακούνε οι πιτσιρικάδες... μόνο.

Όπως και να έχει το πράγμα, εμείς θέλαμε απλά να σας ευχαριστήσουμε για τις μουσικές και ευχόμαστε να συνεχίσετε να κυλάτε όλοι στο δρόμο της δημιουργίας σα ρόδες ελεύθερες, χωρίς άξονες και όπου και αν πάτε δεν πειράζει γιατί όλα είναι δρόμος.

Peace, love and understanding will bring our problems to an ending.

Βασίλης (Billy the Kid), Θοδωρής (o πραγματικός οτιναναιαδεροφός), Διονύσης (villageleader of Pylos) και Ελπίδα (the chef and protector)



Ότι ακούς και ότι βλέπεις είναι η ψυχή που φεύγει...

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Youswear.com


Και έτσι για να σπάσω το καταθλιπτικό κλίμα, έρχομαι να παραδώσω μαθήματα ξένων γλωσσών... Έριξα και ψήφο στη κατηγορία Greek, για την ακρίβεια της μετάφρασης στα αγγλικά συμβάλλοντας στη παγκόσμια γνώση των βρισιών του πλανήτη.

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου...


...για να γράψω μετά από πολύ καιρό. Όχι επειδή ξέχασα αλλά επειδή δεν βγαίναν στη φόρα οι λέξεις. Δε μπορώ να το εξηγήσω. Η νοσταλγία όμως πλέον είναι μεγάλη και πρέπει. Νοσταλγία για το καλοκαίρι που περνάει τόσο γρήγορα... Η Ελλάδα είναι ωραία χώρα... δε μπορώ να πω τίποτε άλλο που να με εκφράζει παραπάνω από αυτή την ατάκα. Βιβλία και μόνο βιβλία θα μας σώσουν τώρα. Πότε θα ακουστεί το πιστόλι?